Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/1331 K.2025/4558

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Şanlıurfa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.11.2019 tarihli ve 2016/122 Esas, 2019/304 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 19.12.2022 tarihli ve 2020/53 Esas, 2022/2185 Karar sayılı kararı ile düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 03.10.2023 tarihli ve 2023/3079 Esas, 2023/5870 Karar sayılı ilâmı ile özetle; sanığın eylemi sonucu katılanın hem duyu veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayflamasına hem de kemik kırığına neden olacak nitelikte yaralandığı olayda,

İlk Derece Mahkemesince birden fazla nitelikli hal ihlaline neden olan sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1. maddesi uyarınca temel cezaya hükmedilirken aynı Kanun'un 61. maddesindeki ölçütler ve 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi gözetilerek sonuç cezaya etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılarak yanlızca daha ağır netice olan duyu veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak nitelikte yaralamadan dolayı 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e,

87/1-a maddelerinin tatbiki ile ceza tayini gerekirken yaralanma sırasında kemik kırığı da meydana geldiğinden ayrıca 87/3. maddesi uyarınca cezanın artırılmasının bozmayı gerektirdiği isabetli ise de yapılacak değerlendirmenin 5237 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi delaletiyle 303. maddesinde tahdidi olarak sayılan hallerden hiçbirisine uymadığı, dolayısıyla istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilemeyeceği, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılması,

tarafların duruşmaya çağrılmaları ve Mahkemece dinlenilmeleri neticesinde elde edilen delillerin değerlendirilmesi sonucunda 5271 sayılı Kanun’un 280/2. maddesi gereği yeniden hüküm kurulması gerektiği ve sanığın yargılamanın her aşamasında atılı suçu işlemediğine, olay gün ve saatinde olay yerinde bulunmadığına dair inkara yönelik savunması karşısında, sanığın ve katılanın olay tarihinde kullandıkları cep telefon numaralarının sinyal ve baz bilgilerinin ilgili kurumdan sorulup, olay yerinin hangi istasyondan baz aldığının tespit edilerek,

sanığın olay günü bulunduğunu yerler ile katılanın bulunduğu yerler karşılaştırılarak baz istasyonlarının örtüşüp örtüşmediği, olay saatinde sanığın olay yerinde bulunup bulunmadığı ve bu bölgelerin olay yerine uzaklığı tespit edilerek harita üzerinde konumları işaretlenmek suretiyle gösterilerek sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine eksik araştırma ile hüküm kurulması, nedenleriyle bozulmasına, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 06.11.2024 tarihli ve 2023/2211 Esas, 2024/3194 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/1-a, 62, 53. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; olay yerinde olmayan sanık hakkında hatalı karar verildiğine, yokluklarında beraat kararı verilmesine dair mazeret dilekçesi göndermesine rağmen kabul veya redde ilişkin bir karar verilmemesi suretiyle savunma hakkının kısıtlandığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adlî raporun yeterli olduğu, adil yargılanma ve savunma hakkının ihlalinin söz konusu olmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe başlığı altında açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 06.11.2024 tarihli ve 2023/2211 Esas, 2024/3194 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Şanlıurfa