Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/1346 K.2025/6118

Sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 5271 sayılı Kanun'a 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesiyle eklenen Geçici 6/1-d. maddesindeki düzenlemeye istinaden 5271 sayılı Kanun'un 291. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Sanığın yargılama konusu eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-a maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçu uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e maddesi uyarınca 8 yıllık olağan zamanaşımı süresine tabi olduğu,

inceleme konusu dosyada zamanaşımını kesen son işlem olan 29.01.2016 tarihli mahkumiyet kararı ile basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle dosya üzerinden verilen ikinci mahkumiyet kararı tarihi olan 09.02.2024 tarihi arasında 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin dolmuş olduğu, zamanaşımı nedeniyle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.