Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/1351 K.2025/3790

Sanık hakkında kanun yararına bozma üzerine verilen hükmün; yargılamanın yenilenmesi üzerine verilen kararlar yönünden inceleme yapan Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02.06.2022 tarihli ve 2019/219 Esas, 2022/400 Karar sayılı kararında ayrıntıları açıklandığı üzere 7165 sayılı Kanun’un 9. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307/3. maddesinde yer alan Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uyulması sonrasında verilen karara karşı istinaf veya temyiz sınırlarına bakılmaksızın sadece temyiz yoluna başvurulacağına ilişkin düzenlenme uyarınca temyiz edilebilir olduğu belirlenmekle,

İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.09.2024 tarihli ve 2023/568 Esas, 2024/448 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'da iki dereceli kanun yolu sistemi benimsenmiş olup karar tarihinde yürürlükte bulunan 291. maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde temyiz süresi. "Temyiz istemi, hükmün açıklanmasından itibaren on beş gün içinde ... yapılır;" şeklinde kaleme alınmıştır.

Buna göre ilgili, aleyhine temyiz yoluna başvurmak istediği karara karşı bu kararın tebliği ya da tefhiminden itibaren on beş gün içinde hükmü veren mahkemeye bir dilekçe vermek veya tutanağa geçirilmek ve hâkime onaylattırılmak koşuluyla zabıt kâtibine bir beyanda bulunmak suretiyle yapılır. Ancak 5271 sayılı Kanun'un temyiz yolu için öngördüğü tek koşul, temyiz iradesinin usûlüne uygun şekilde on beş gün içinde açıklanmasından ibaret değildir.

Şöyle ki 5271 sayılı Kanun’un 294. maddesinin birinci fıkrasında yer verilen;“Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun’un 298. maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde belirtilen.

“Yargıtay … temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediğini saptarsa, temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm karşısında, 5271 sayılı Kanun’un temyiz sisteminde sebeple bağlılık ilkesini kabul ettiği anlaşılmaktadır. O hâlde temyiz dilekçesinde hükmün hukukî yönüne ilişkin temyiz nedenleri de belirtilmelidir. Bu açıklamalar kapsamında mezkûr ilâmda yapılan inceleme neticesinde hüküm fıkrasında.

"Dair, sanığın ve katılan vekilinin yüzüne karşı, Cumhuriyet Savcısının katılımıyla talebe uygun olarak verilen kararın, sanığa ve katılan vekiline Gerekçeli Karar tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Mahkememize veya başka bir yer Asliye Ceza Mahkemesine verilecek dilekçe ile veya zabıt katibince tutanağa geçirilecek beyanla, sanık tutuklu veya hükümlü ise hükme karşı cezaevi müdürlüğüne bir dilekçe ile veya bulunduğu ceza infaz kurumu ve tutuk evi müdürüne beyanda bulunarak sözlü beyanlarının tutanağa bağlanmak suretiyle Yargıtay nezdinde Temyiz Kanun Yolu Açık Olmak Üzere,

süresi içerisinde bu şekilde kanun yoluna müracaat edilmediği takdirde hükmün kesinleşeceği..." ihtarına yer verildiği, kanun yolunun türü, başvuru mercii ve süresi belirtildiği hâlde temyiz dilekçesinin temyiz nedenlerini de içermesi gerektiği ihtarına yer verilmediği, buna rağmen sanığın kanunî süresi içinde 16.09.2024 tarihli gerekçesiz temyiz dilekçesi ile hükmü temyiz etmeye yönelik iradesini açıkladığı tespit edilmekle, "5271 sayılı Kanun'un 294. maddesinin birinci fıkrası uyarınca gerekçeli kararın tebliğinden itibaren iki hafta içinde temyiz nedenlerini bildirir gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması,