Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2025/1358 E. , 2025/6120 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/309 E., 2023/374 K. SUÇLAR : Olası kastla yaralama HÜKÜMLER : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması Sanık hakkında mağdur ...'ye karşı olası kastla yaralama suçunda
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2025/1358 E. , 2025/6120 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/309 E., 2023/374 K. SUÇLAR : Olası kastla yaralama HÜKÜMLER : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması Sanık hakkında mağdur ...'ye karşı olası kastla yaralama suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un Geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır. Sanık hakkında mağdur ...'e karşı bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Nizip 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2015 tarihli ve 2014/270 Esas, 2015/146 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kurulan beraat hükmünün Cumhuriyet savcısı (aleyhe) tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 10.04.2018 tarihli ve 2017/12861 Esas, 2018/6462 Karar sayılı ilâmı ile sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken beraat kararı verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 2. Nizip 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.10.2020 tarihli ve 2018/133 Esas, 2020/402 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında mağdura karşı olası kastla yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1, 86/3-e, 21/2, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 5271 sayılı Kanunun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. 3. Nizip 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2023 tarihli ve 2022/309 Esas, 2023/374 Karar sayılı kararı ile; sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlediği ihbarı üzerine, açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme sonucu karar verildiğine, davanın zamanaşımına uğraması sebebiyle düşme kararı verilmesi, ve cezanın ertelenmesi gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya kapsamında eksik incelemenin söz konusu olmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin kriminal rapor, olay yeri görgü tespit tutanağı, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı ile saptandığı, mağdur hakkında alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda kurulan hükmün isabetli olduğu, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarih ile sanığın denetim süresi içerisinde işlediği ihbara konu suç tarihi arasında zamanaşımı süresinin durduğu hususu göz önünde bulundurulduğunda davanın zamanaşımına uğramadığı, yasal ve yeterli gerekçe ile erteleme hükümlerinin uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR A. Mağdur ...'ye Karşı Olası Kastla Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Sanık hakkında doğrudan hükmolunan 1.500,00 TL adli para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen Geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Mağdur ...'e Karşı Olası Kastla Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Nizip 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2023 tarihli ve 2022/309 Esas, 2023/374 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.09.2025 tarihinde karar verildi.