Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/1382 K.2025/3664

Terme 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2020 tarihli ve 2018/344 Esas, 2020/391 Karar sayılı kararına konu eylemlerin istinaf edilmesi üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.12.2021 tarihli ve 2021/1536 Esas, 2021/3346 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılanlara yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-e, 29/1, 62/1 ve 52/2 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231/5. maddeleri gereğince ayrı ayrı üç defa 3.360,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

kararın 11.01.2022 tarihinde kesinleştiği, sanığın 04.01.2023 tarihinde yeniden suç işlemesi üzerine Terme 2. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından mahkumiyet kararı verildiği, bu kararın da 16.01.2024 tarihinde kesinleştiği, hükmün açıklanması için ihbarda başvurulması üzerine 5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi gereğince davanın yeniden görülmesi üzerine.

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 27.05.2024 tarihli ve 2024/477 Esas, 2024/1798 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılanlara yönelik kasten yaralama suçundan. 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-e, 29/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca ayrı ayrı üç defa 3.360 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin karara yönelik temyizin niteliği karşısında.

5271 sayılı Kanun'un 286/2-d maddesinin ilgili bölümünde yer verilen; “… ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak,