Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/1416 K.2025/4413

Gaziantep 18. Asliye Ceza Mahkemesinin,30.07.2010 tarihli ve 2010/93 Esas, 2010/620 Karar sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Sanığın yokluğunda verilen kararın usulüne uygun şekilde 16.08.2010 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen sanığın bu karara karşı 13.01.2011 tarihli dilekçe temyiz başvurusunda bulunduğu,

temyiz başvurusunun mahkemesince değerlendirilmesi sonucunda 17.01.2011 tarihli ek kararı ile verilen temyiz başvurusunun reddine dair kararın da 20.01.2011 tarihinde sanığa usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesine rağmen sanığın ek karara yönelik olarak da temyiz başvurusunda bulunmadığı, Gaziantep 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.07.2010 tarihli ve 2010/93 Esas, 2010/620 Karar sayılı hükmüne konu kasten yaralama suçundan 1 yıl 3 ay hapis cezasının, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 10 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezasının 14.09.2010 tarihinde kesinleşerek, 11.11.2013 ve 20.04.2012 tarihlerinde infaz edildikleri anlaşıldığından,

sanığın karardan haberdar olduğu, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin temyiz isteklerinin ve eski hale getirme talebinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak,