KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2025/1549 E., 2025/9187 K.
- Karar tarihi
- 17 Aralık 2025
- Konu
- Ceza Hukuku
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2024/3103 E., 2024/2431 K
- Suç
- Kasten öldürmeye teşebbüs
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
- Tebliğname görüşü
- Temyiz isteminin esastan reddi ile hükümlerin onanması İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Develi Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.10.2024 tarihli ve 2024/97 Esas, 2024/355 Karar sayılı kararı ile; sanıklar ..., ... ve ... hakkında katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 6 yıl 10... gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, 5271 sayılı
Karar Detayı
418 kelime·2 dk okuma·3 bölüm
Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca cezalarının 3 yıl 1 ay 15 gün olarak infaz edilmesine karar verilmiştir. 2. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 04.12.2024 tarihli ve 2024/3103 Esas, 2024/2431 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik sanıklar müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanıklar müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, suçun sübutuna, sanıklar arasında iştirak iradesinin bulunmadığına, suçun vasfına, meşru savunma ya da sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve fazla ceza tayin edildiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan incelemede.
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.10.2009 tarihli ve 2009/1-85 Esas, 2009/242 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda menfaat uyuşmazlığının kabulü gerektiği; aynı suçlardan yargılanan sanıklar Seyit, Rahime ve Niyazi arasında savunmalarına göre menfaat çatışması oluştuğu gözetilmeden, ayrı ayrı müdafiiler yerine aynı müdafii tarafından savunmalarının yapılması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38/1 ve 5271 sayılı Kanun'un 152. maddelerine aykırı davranılması hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Başkaca yönleri incelenmeksizin gerekçe bölümünde açıklanan menfaat çatışması nedeniyle sanıklar müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi