Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2025/1600 E. , 2025/9070 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1451 E., 2024/1291 K. SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama, infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, temyiz isteminin es
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2025/1600 E. , 2025/9070 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1451 E., 2024/1291 K. SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama, infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kasten yaralama ve infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçlarından hükmolunan cezaların tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları ile bu suçlara yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a-d maddeleri uyarınca hükümlerin temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir. İlk Derece Mahkemesince nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.07.2023 tarihli ve 2022/247 Esas, 2023/197 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılan ...'a yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-g, 35/2, 53... maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 30.09.2024 tarihli ve 2023/1451 Esas, 2024/1291 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik incelemeye, gerekçesizliğe, sübuta,suçun yasal unsurlarının oluşmadığına,fazla ceza tayinine, nitelikli halin gerçekleşmediğine, hükmün açıklanmasının geri bırakılması şartlarının oluştuğuna, seçenek yaptırımlar yönünden değerlendirme yapılmadığına, lehe olan hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir. III. GEREKÇE 1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanık tarafından katılanın yerine getirdiği kamu görevi nedeni ve öldürme kastıyla gerçekleştirildiği saptanan, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, takdiri indirimin mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği, sanık hakkında hükmolunan sonuç ceza itibarıyla lehe hükümler ile 5237 sayılı Kanun'un 50, 51... sayılı Kanun'un 231/5 ve devamı maddelerinin uygulanma imkanı bulunmadığı anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Hükümden sonra 04.06.2025 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7550 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 14. maddesi ile 5275 sayılı Kanun'un 108/3. maddesinde sanık lehine yapılan değişikliğin gözetilmesinde yasal zorunluluk bulunması karşısında, sanık hakkında ikinci kez mükerrir olması nedeniyle koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. IV. KARAR A. Sanık hakkında katılan ... 'ı kasten yaralama ve infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçlarından kurulan hükümler yönünden; İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezaların tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a-d maddeleri uyarınca temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin bu suçlara yönelik temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık hakkında katılan ...'a karşı nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden; Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 30.09.2024 tarihli ve 2023/1451 Esas, 2024/1291 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği, tekerrür hükümlerinin uygulandığı fıkradan " 5275 sayılı Kanun'un 108/3. maddesi birlikte uygulanarak koşullu salıvermeden yararlandırılmamasına" ibaresinin çıkartılması suretiyle Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,16.12.2025 tarihinde karar verildi.