Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/1765 K.2025/3332

Kanun'un 53. maddeleri gereğince 1 ay 26 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ilişkin hükmün, itiraz edilmeksizin 28.03.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 13.02.2025 tarihli ve 2024/11600 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.03.2025 tarihli ve KYB-2025/28014 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.03.2024 tarihli ve KYB-2025/28014 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

"1) Dosya kapsamına göre, Gönen (Balıkesir) Asliye Ceza Mahkemesinin 11.01.2023 tarihli kararının gerekçe kısmında sanık hakkında kurulan hükmün 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine karşın, hükümde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına değinilmeden doğrudan cezalandırılmasına karar verilmesi şeklinde karar verilerek hüküm ile gerekçe arasında çelişki oluşturulmasında, 2) 5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesinde yer alan 'Kasten yaralama fiilinin kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olması hâlinde, mağdurun şikâyeti üzerine,

dört aydan bir yıla kadar hapis veya adlî para cezasına hükmolunur.' şeklindeki düzenleme nazara alındığında, dosya kapsamında adli sicil kaydı bulunmayan ve hakkında lehe hükümlerin uygulanmasını talep eden sanık hakkında seçimlik ceza olarak adli para cezasının seçilerek hüküm kurulması gerekirken, hapis cezasının seçilerek yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinde düzenlenen Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için, a) Sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünde, hükmolunan cezanın iki yıl veya daha az süreli hapis veya adlî para cezasından ibaret olması, b) Suçun 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin ondördüncü fıkrasında yazılı suçlardan olmaması, c) Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması, d) Mahkemece, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması,

e) Suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi, f) Sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına itirazının bulunmamasına (karar tarihi itibariyle yürürlükteki düzenleme gereği) ilişkin koşulların birlikte gerçekleşmesi gerekmektedir.

2. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyasının değerlendirilmesinde; sabıka durumuna göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine engel hâl bulunmadığı belirlenen hükümlü hakkında inceleme konusu hükme ilişkin kararın gerekçe kısmında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği açıklandığı hâlde hüküm fıkrasında anılan müessesinin uygulanıp uygulanmadığı yönünde karar verilmemesi suretiyle çelişkiye neden olunması, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

3. Bununla birlikte, dosya içerisinde bulunan 19.12.2022 tarihli kolluk araştırma tutanağında ailesi ile yaşadığı, kira vermediği, işçi olarak çalıştığı, aylık 7.000,00 TL geliri bulunduğu belirlenen hükümlü hakkında özetle ekonomik durumu iyi olmadığı şeklindeki dosya kapsamına uygun olmayan gerekçe ile 5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesi gereği temel cezanın belirlenmesinde eylemin kadına yönelik gerçekleştirildiği, cezanın alt sınırının 6 aydan az olamayacağı da dikkate alınarak seçimlik cezalardan adlî para cezası yerine hapis cezasının seçilmesi de isabetsizdir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,