Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/1950 K.2026/3706

Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 29.02.2024 tarihli ve 2024/440 Esas, 2024/449 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar vekili ile sanıklar müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(a) maddesi uyarınca esastan reddine ilişkin kararının katılanlar vekili ve sanıklar müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 24.10.2024 tarihli ve 2024/4884 Esas, 2024/6952 Karar sayılı kararı ile aralarında menfaat çatışması olan sanıkların aynı müdafii ile temsil edilmesi gerekçesiyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-(a) maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2. Bergama Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.12.2024 tarihli ve 2024/563 Esas, 2024/595 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında maktule karşı kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1, 81/1, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 15'er yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar vekilinin temyiz istemi özetle; haksız tahrik hükümleri uygulanarak eksik ceza tayin edilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

2. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle; eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, sanığın öldürme kastı ile hareket etmediğine, sanığın eylemi ile maktulün ölümü arasında illiyet bağı bulunmadığına, suç vasfı yönünden kasten yaralama sonucu ölüme neden olma ve taksirle öldürme suçlarının kararda tartışılmadığına, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık ...'ın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 27.02.2025 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02.10.2024 tarihli ve 2021/228 Esas, 2024/281 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere açılan kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 64/1. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır. .

2. Sanık ... ve vefat sanık ... ile maktul arasında daha önceden tarla meselesinden husumet bulunduğu, olay günü sanıkların tarlalarında çalıştıkları sırada maktulün sanıkların tarlasının yanından geçerken aksi kanıtlanamayan savunmalara göre küfür ettiği, sanıkların tarladan dönüş yolu üzerinde maktulü ...

Hayvan Çiftliği önünde görmeleri üzerine traktörlerini durdurdukları, maktulun yanına giderek tartışmaya başladıkları, sanıkların maktule "Neden küfür ediyorsun" diye sordukları, araya tanıklar ... ve ... ...'in girerek engel olmaya çalıştıkları, tartışmanın devamında sanıkların traktöre yöneldikleri, vefat eden sanık ...'ın kürek aldığı, ...'ın ise kılıfı üzerinde bulunan av tüfeğini aldığı, tanık ...'nın sanık ...'ın elinden av tüfeğini alarak olay yerinde bulunan tuvaletin yan tarafına bıraktığı, bunun üzerine sanık ...'ın maktulün kafa bölgesine üç kez yumruk attığı, ...'ın ise elinde bulunan kürek ile maktulün kafasına bir kez vurduğu,

aldığı kürek darbesi ile maktulun yere düştüğü ve sanıkların traktöre binerek olay yerini terk ettikleri olayda; a.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, somut olayda taksirle öldürme suçunun kanuni koşullarının oluşmadığı, maktulün ölümü ile sanığın eylemi arasında illiyet bağı bulunduğu, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının şüpheli olması nedeniyle sanık lehine haksız tahrik indirimi yapılmasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. b.

Sanık ...'ın tarlada çalıştıkları sırada maktulün kendilerine küfür etmesinin yarattığı kızgınlıkla maktule yumruk attığı, av tüfeğini kullanmasını önleyecek ciddi bir engelin bulunmadığı, sanık ve babası...'ın eylemlerine devam etmek yerine kendiliklerinden son verdikleri hususları bir bütün olarak değerlendirildiğinde sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğini gösteren kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı ve 5237 sayılı Kanun'un 87/4- 2. cümle maddesinde düzenlenen kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanık ...

Hakkında Maktule Karşı Kasten Öldürme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Sanık ...'ın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 27.02.2025 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02.10.2024 tarihli ve 2021/228 Esas, 2024/281 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere açılan kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 64/1. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle, katılanlar vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bergama Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.12.2024 tarihli ve 2024/563 Esas,

2024/595 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-(a) maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği ölüm nedeniyle, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, B. Sanık ...

Hakkında Maktule Karşı Kasten Öldürme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünün (2-b) paragrafında açıklandığı üzere suç vasfının hatalı belirlenmesi nedeniyle katılan vekili ve sanık ... müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bergama Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.12.2024 tarihli ve 2024/563 Esas, 2024/595 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Bergama Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi