Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/2015 K.2026/2134

İzmir 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.05.2024 tarihli ve 2022/418 Esas, 2024/349 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-f , 35/2, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 9 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

24. Ceza Dairesinin, 18.11.2024 tarihli ve 2024/2448 Esas, 2024/2603 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik katılan vekili, sanık ve müdafinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir. 2. Sanık müdafinin temyiz sebepleri özetle; sübuta, suç vasfına, lehe hükümlerin uygulanmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eksik inceleme bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Dosya kapsamına göre, olay tarihinde sanık ile katılan arasında gönül ilişkisi bulunduğu ve aynı evde ikamet ettikleri, olay günü taraflar arasında nedeni belirlenemeyen sebepten tartışma yaşandığı, tartışma sırasında sanığın yatak odasından aldığı tüfekle katılanın yanına geldiği, katılanın sanığın elinde olan tüfeği almaya çalıştığı sırada tüfeğin iki kez ateş aldığı ve atışların katılana isabet etmediği,

katılanın yere düşmesi üzerine sanığın üçüncü kez tüfekle ateş ettiği ve bu atış sonucu katılanı adli tıp raporunda belirtilen şekilde sol uyluk bölgesinden hayati tehlike oluşmayacak ancak basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladığı ve olay yerini terk ettiği olayda; sanığın katılanın doğrudan bacak bölgesini hedef alması,

yaralamanın niteliği, eylemine devam ederek katılanın öldürücü bölgelerini hedef alarak vurma imkanı varken eylemine kendiliğinden son vermesi hususları birlikte değerlendirildiğinde sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının yaralamaya yönelik olduğu anlaşıldığından sanık hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulması yerine yazılı şekilde suç vasfında yanılgıya düşerek kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurularak fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Sanık lehine haksız tahrik nedeni sayılabilecek katılandan kaynaklanan haksız bir fiil bulunmadığı halde, 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi uyarınca haksız tahrik indirimi yapılmak suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) ve (3) nolu paragraflarında açıklanan nedenlerle, katılan vekili ve sanık müdafinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 18.11.2024 tarihli ve 2024/2448 Esas, 2024/2603 Karar sayılı kararının "suç vasfı" ve "haksız tahrik" yönünden 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İzmir