Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2025/2291 E. , 2025/5549 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/510 E., 2024/503 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk derece mahkemesi kararının 15.10.2024 tarihinde sanık müdafine tebliğ edilmesine rağmen temyiz talebinde bulunulmadığı, an
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2025/2291 E. , 2025/5549 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/510 E., 2024/503 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk derece mahkemesi kararının 15.10.2024 tarihinde sanık müdafine tebliğ edilmesine rağmen temyiz talebinde bulunulmadığı, ancak sanığın 08.01.2025 tarihli dilekçeyle eski hale getirme ile temyiz talebinde bulunduğu Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.02.2022 tarihli ve 2019/16-573 Esas, 2022/119 Karar sayılı kararı da gözetilerek sanığın 08.01.2025 ve ceza infaz kurumundan gönderdiği 23.01.2025 tarihli dilekçeleri ile hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, eski hale getirme talebinin kabulüne karar verilerek inceleme yapılmıştır. Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğunun kabul edildiği, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Çanakkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2016 tarihli ve 2015/505 Esas, 2016/215 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 09.03.2022 tarihli ve 2020/10530 Esas, 2022/1812 Karar sayılı kararı ile basit yargılama usulünün değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir. 2. Çanakkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.09.2024 tarihli ve 2023/510 Esas, 2024/503 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebepleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, uygulanması mümkün başkaca lehe hüküm bulunmadığı anlaşıldığından sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Sanığın temyiz başvurusu üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesince verilen bozma kararı öncesinde İlk Derece Mahkemesince birinci kez tekerrür hükümleri uygulandığı, bozma kararı sonrası doğru şekilde belirlenmesine rağmen 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın "kazanılmış hakkı" gözetilerek ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtayca giderilmiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle Çanakkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.09.2024 tarihli ve 2023/510 Esas, 2024/503 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği, hüküm fıkrasının tekerrür hükmünün uygulanmasına ilişkin paragrafında yer alan "ikinci kez" ibaresinin hükümden çıkarılması suretiyle, hükmün Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.07.2025 tarihinde karar verildi.