Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/2413 K.2025/5634

Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.12.2024 tarihli ve 2024/463 Esas, 2024/665 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 11.07.2024 tarihli ve 2024/1698 Esas, 2024/5302 Karar sayılı bozma kararına karşı verilen direnme kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307/3-4. maddesi uyarınca doğrudan temyiz yoluna tabi olduğu belirlenmekle.

Mahkemece verilen direnme kararının. 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin direnme kararını temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 28.02.2019 tarihli ve 2016/121 Esas, 2019/89 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafii, katılan kurum vekili ve Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 04.10.2019 tarihli ve 2019/1138 Esas, 2019/1721 Karar sayılı kararı ile esastan reddine,

2. Hükmün katılan kurum vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1.Ceza Dairesi'nin 22.02.2021 tarihli ve 2020/2604 Esas, 2021/1973 Karar sayılı kararı ile sanığın çelişkili ve hayatın olağan akışına uymayan savunmaları esas alınarak haksız tahrik indirimi yapılması suretiyle eksik ceza tayini nedeniyle bozulmasına, 5271 sayılı Kanun'un 304/2-a maddesi gereği dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 3. Gaziantep

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.09.2021 tarihli ve 2021/202 Esas, 2021/373 Karar sayılı kararı ile önceki hükümde direnilmesine, 4. Direnme kararının isabetli görülmemesi nedeniyle, dosyanın Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 12.10.2022 tarihli ve 2022/1525 Esas, 2022/7898 Karar sayılı kararı ile Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine,

5. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.11.2023 tarihli ve 2022/1-504 Esas, 2023/608 Karar sayılı kararı ile sanığın tutukluluk hâlinin devamına karar veren hâkimin Yargıtaya üye seçilmesinden sonra aynı işin temyiz incelemesine üye sıfatıyla iştirak etmesi CMK’nın 23/1. maddesine aykırılık oluşturduğundan Yargıtay 1. Ceza Dairesinin hukuken geçerli bulunmayan 22.02.2021 tarihli ve 2604-1973 sayılı. 12.10.2022 tarihli ve 1525-7898 sayılı ilamları ile Gaziantep

1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 30.09.2021 tarihli ve 202-373 sayılı direnme kararına konu hükmün kaldırılmasına, dosyanın Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 04.10.2019 tarihli ve 1138-1721 sayılı kararına yönelik temyiz incelemesi yapılabilmesi amacıyla Yargıtay 1. Ceza Dairesine gönderilmesine, Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 11.07.2024 tarihli ve 2024/1698 Esas, 2024/5302 Karar sayılı kararı ile sanığın çelişkili ve hayatın olağan akışına uymayan savunmaları esas alınarak hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümleri uygulanmak suretiyle sanığa eksik ceza tayini nedeniyle bozulmasına, 5271 sayılı Kanun'un 304/2-a maddesi gereği dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 6. Gaziantep

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.12.2024 tarihli ve 2024/463 Esas, 2024/665 Karar sayılı kararı ile önceki hükümde direnilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri özetle; eksik ceza tayin edildiğine, cezada indirim yapılmaması, lehe hükümlerin uygulanmaması gerektiğine ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir. 2.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, sanığın atılı suçu işlemediğinden beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. 3. Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın çelişkili ve oluşa uymayan savunmaları esas alınarak hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümleri uygulanmak suretiyle sanığa eksik ceza tayini gerekçesiyle hükmün bozulmasına ilişkin Yargıtay 1.Ceza Dairesinin 11.07.2024 tarihli ve 2024/1698 Esas, 2024/5302 Karar sayılı bozma ilamında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, direnme kararı yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle direnme kararı yerinde görülmediğinden Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 11.07.2024 tarihli ve 2024/1698 Esas, 2024/5302 Karar sayılı bozma kararının, Tebliğname'ye uygun olarak, Sayın Başkan ...'ın kararın onanması yönündeki karşı oyuyla ve oy çokluğuyla DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 307/4. maddesi gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 09.07.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞIOY Sanığın maktulü kasten öldürdüğü sübuta eren olayda; ilk derece mahkemesince haksız tahrik altında kasten adam öldürmeden verilen kararın istinafi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararlarin dosya kapsamı ve oluşa uygun olduğunu düşündüğümden, Dairemiz çoğunluğunun sanık hakkında haksız tahrik indirimi uygulanmanması gerektiğine dair görüşüne, sanık hakkında asgarí oranda haksız tahrik indirimi yapılması gerektiği düşüncesi ile katılmıyorum.

Şöyle ki; sanık ..., dosya kapsamına göre maktule ... ile ablası ... ve ablasının kızı ...'un yaşadığı evde onlarla birlikte yaşamakta olup bu evde akrabalık bağı olmayan yabancı erkeklerin de zaman zaman geldiği ve beyanlara göre burada uyuşturucu madde de kullanıldığı anlaşılmaktadır. Maktulenin otopsisinde de uyuşturucu madde kullandığı anlaşılmaktadır.

Olay 15.11.2015 günü saat: 08.00 sularında meydana gelmiş olup dosya kapsamında olayı en yakından görenler maktulün ablası ... ve yeğeni ...'un olaydan hemen sonra el yazısı ile alınan ifadelerinde " bağırma sesleri üzerine avludan baktığımızda ...'nın, sanığın önünden kaçarken yapma özür dilerim diye sanığa söylediği, bu sırada yüzünün kanlı olduğu, özür dilemesine rağmen sanığın silahı ile ...'ya ateş ederek öldürdüğünü" söylemişlerdir.

Sanık ... olay günü sıcağı sıcağına kollukta ve yine aynı gün Sulh Ceza Mahkemesinde müdafiili verdiği ilk iki savunmasında; maktulden arkasından su içmek için mutfağa girdiğini, ondan su istedigini, ancak maktulün kendisine sinkaflı şekilde küfrettiğini, bundan sinirlendiğini, sonrasını hatırlamadığını söylemiştir.

Sanığn sonradan verdiği ifadeler çelişkili olsa bile olayın sıcağı sıcağına yaptığı savunmalar ile maktulün kaçarken sanıktan özür diledigini söyleyen maktulün ablası ve yeğeninin beyanları dikkate alındığında, maktulün sanıktan özür dilemesini gerektirecek bir durumun olduğu tanıkların beyanları ile de desteklendiği,

tarafları, tanıkları gören, dinleyen, delillere dokunan ilk derece mahkemesinin tespiti ve kararının ve bu kararı tasdik eden Bölge adliye mahkemesi kararının asgari haksız tahrik indirimi yapılması yönündeki kanaatlerinin doğru olduğunu düşündüğümüzden Dairemizin sanık lehine haksız tahrik indirimi yapılmasnın doğru olmadığına dair bozma kararına katılmıyorum.