Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/2551 K.2025/5350

Dairemize gönderildiği belirlenmekle. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen direnme kararının.

5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin direnme kararını temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 12.01.2022 tarihli kararının katılanlar vekili, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 07.03.2023 tarihli ve 2022/5372 Esas, 2023/871 Karar sayılı ilâmı ile bozulması üzerine verilen Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 07.06.2023 tarihli ve 2023/856 Esas, 2023/1334 Karar sayılı kararının katılanlar vekillleri ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 10.09.2024 tarihli ve 2023/7433 Esas, 2024/5397 Karar sayılı ilâmı ile özetle; olayın oluşu sırasında tek görgü tanığı maktulun oğlu ...'ın aşamalarda değişmeyen beyanları, silah sesi ile birlikte kapalı mekana ilk giren tanık ... ve sonrasında gelen tanıklar ... ve ...'nin beyanları ile kamera inceleme tutanağı birlikte değerlendirildiğinde herhangi bir saldırı, itiş kakış olmadan sanığın konuşma sırasında maktule silahını doğrultup bir el ateş ettiği, sonrasında boğuşma ve darp eylemlerinin gerçekleştiği,

sanığın kendisine ait hayvanların listeye yazılmasına kızıp silmeyeceğini beyan eden maktulü hedef alıp ateş etmesi sonucu ölmesinde maktulden kaynaklanan haksız fiil oluşturacak bir hareket olmamasına rağmen sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 08.01.2025 tarihli ve 2024/2685 Esas, 2025/21 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307/4. maddesi uyarınca önceki hükümde direnilmesi ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29, 53. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar vekillerinin temyiz sebepleri özetle; sanığın 5237 sayılı Kanun'un 82/1-g maddesi uyarınca cezalandırılması ve haksız tahrik indiriminin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir. 2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunma koşullarının oluştuğuna, taksirle öldürme ve kasten yaralama sonucu ölüme neden olma hükümlerinin değerlendirilmediğine, ağır tahrik bulunduğuna, takdiri indirim maddesinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Olayın oluşu sırasında tek görgü tanığı maktulun oğlu ...'ın aşamalarda değişmeyen beyanları, silah sesi ile birlikte kapalı mekana ilk giren tanık ... ve sonrasında gelen tanıklar ... ve ...'nin beyanları ile kamera inceleme tutanağı birlikte değerlendirildiğinde herhangi bir saldırı, itiş kakış olmadan sanığın konuşma sırasında maktule silahını doğrultup bir el ateş ettiği, sonrasında boğuşma ve darp eylemlerinin gerçekleştiği,

sanığın kendisine ait hayvanların listeye yazılmasına kızıp silmeyeceğini beyan eden maktulü hedef alıp ateş etmesi sonucu ölmesinde maktulden kaynaklanan haksız fiil oluşturacak bir hareket olmamasına rağmen sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına ilişkin direnme kararı verilmesi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe başlığı altında açıklanan nedenlerle direnme kararı yerinde görülmediğinden Yargıtay