Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2025/2529 E. , 2025/5997 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1078 E., 2022/517 K. SUÇ : Kasten öldürme HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik ist
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2025/2529 E. , 2025/5997 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1078 E., 2022/517 K. SUÇ : Kasten öldürme HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1 maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık ... ile katılanlar vekilinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.03.2020 tarihli ve 2016/408 Esas, 2020/99 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 12... ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.04.2022 tarihli ve 2020/1078 Esas, 2022/517 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekili ve sanık müdafinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; suç vasfına, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanma yeri bulunmadığına, 2. Sanık ve müdafinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrikin derecesine, ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından katılanlar vekili ve sanık müdafinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Maktulün sanık ...'ın eşi ... ile duygusal boyutta ilişkisinin bulunması, bu durumu sanığın öğrenmesinden sonra ...'in maktul ile ilişkisini kesmesine rağmen maktulün daha evvel ...'e verdiği telefon ve paranın iadesi bahanesiyle sanığın eşi ...'e yönelik hakaret, tehdit gibi bir takım haksız eylemlerine devam ettiği değerlendirildiğinde; haksız tahrik teşkil eden söz ile davranışların ulaştığı boyut gözetilerek, sanık hakkında cezadan haksız tahrik nedeniyle indirim öngören 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesinin uygulanması sırasında asgari ile makul düzey arasında indirim uygulanması gerektiği gözetilmeden, makulün üzerinde indirim yapılması suretiyle eksik cezaya hükmolunması hukuka aykırı bulunmuştur. 3. Sanığın dosya içerisinde bulunan adli sicil kaydına göre; tekerrüre esas olduğu anlaşılan Kadıköy (Kapatılan) 7. Sulh Ceza Mahkemesinin, 10.05.2012 tarihli ve 2011/1087 Esas, 2012/781 Karar sayılı, 11.09.2012 kesinleşme tarihli, 01.12.2016 tarihinde infaz edilen (İstanbul Anadolu (Kapatılan) 29. Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/1087 Esas, 2012/781 Karar sayılı dosyası üzerinden), hapis cezasından çevrili adli para cezasına mahkumiyete dair ilâmına konu suçun 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1. maddesinde düzenlenen tehdit suçuna ilişkin olduğu ve bu suçun 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alındığının ve sanığın adli sicil kaydında başkaca tekerrüre esas alınabilecek ilâmı olmadığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Kanun'un 2. ve 7. maddeleri de gözetilerek, söz konusu ilâma ilişkin uzlaştırma işlemi yapılıp yapılmadığı Mahkemesinden araştırılarak, sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmeden sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması, hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünün (2), (3) numaralı paragraflarında açıklanan nedenlerle katılanlar vekili ile sanık ve müdafinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.04.2022 tarihli ve 2020/1078 Esas, 2022/517 Karar sayılı kararının "haksız tahrikin derecesi" ve "tekerrür uygulaması" yönlerinden 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.09.2025 tarihinde karar verildi.