Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/2604 K.2025/4967

Adana 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.01.2025 tarihli ve 2024/628 Esas, 2025/35 Karar sayılı bozma üzerine verdiği kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Adana 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.03.2015 tarihli ve 2013/111 Esas, 2015/203 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında katılanı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1, 86/3-e, 87/3, 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 1 yıl 16 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verildiği, anılan kararın sanık ... müdafii tarafından temyiz edildiği,

ancak sanık ... tarafından temyiz edilmediği, sanık ... müdafiinin temyiz istemi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 30.04.2018 tarihli ve 2017/12692 Esas, 2018/8045 Karar sayılı ilâmıyla sanık lehine bozulduğu, bozmanın sanık ...'a sirayetine karar verildiği, bozma sonrası yapılan yargılama sonunda sanık ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık ... hakkında hükmün açıklanması suretiyle verilen inceleme konusu hükmün bu defa sanık ... müdafii tarafından temyiz edildiği belirlenmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 31.01.2017 tarihli ve 2016/982 Esas, 2017/29 Karar sayılı kararı da dikkate alınarak daha önce hükmü temyiz etmeyen ve sirayetten yararlanan sanık ...'un bozmadan sonra kurulan yeni hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı, hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanık ... müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak,