Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/2673 K.2025/4752

Amasya

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.02.2024 tarihli ve 2023/657 Esas, 2024/108 Karar sayılı kararı ile hükümlünün, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanması ile hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 29, 62, 53. maddeleri gereğince 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 12.03.2024 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 14.04.2025 tarihli ve 2024/18746 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.04.2025 tarihli ve KYB-2025/49312 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.04.2025 tarihli ve KYB-2025/49312 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Dosya kapsamına göre, sanığın müşteki ...'a karşı yumruk atmak suretiyle basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladığından bahisle 5237 sayılı Kanun’un 86/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, ...

Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 22.05.2019 tarihli rapora göre, müştekinin yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğunun belirlenmesi karşısında, sanığın üzerine atılı eylemin 5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesinde düzenlenen basit kasten yaralama suçunu oluşturduğu, atılı suçun soruşturma ve kovuşturmasının ise şikayete bağlı olduğu,

müştekinin 05.07.2018 tarihli oturumda sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçtiğini ve kamu davasına katılmak istemediğini beyan ettiği gibi sanığın da 15.11.2019 tarihli oturumda şikayetten vazgeçmeyi kabul ettiği anlaşılmakla, şikayetten vazgeçme nedeniyle sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 73/4 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddeleri gereğince düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Kanun'un, "Soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suçlar" başlıklı 73. maddesinin ilgili bölümleri; "(1) Soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan suç hakkında yetkili kimse altı ay içinde şikayette bulunmadığı takdirde soruşturma ve kovuşturma yapılamaz. ...

(4) Kovuşturma yapılabilmesi şikayete bağlı suçlarda kanunda aksi yazılı olmadıkça suçtan zarar gören kişinin vazgeçmesi davayı düşürür ve hükmün kesinleşmesinden sonraki vazgeçme cezanın infazına engel olmaz. ... (6) Kanunda aksi yazılı olmadıkça, vazgeçme onu kabul etmeyen sanığı etkilemez." şeklinde düzenlenmiştir.

5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesi ise; "(2) (Ek fıkra: 31/3/2005 – 5328/4 md.) Kasten yaralama fiilinin kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olması hâlinde, mağdurun şikâyeti üzerine,..." şeklindeki düzenlenmeyi haizdir.

2. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyasının değerlendirilmesinde; hükümlü hakkında kasten suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, hükümlünün eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 86/1. maddesi kapsamında kaldığı kabul edilmiş ise de; yargılama aşamasında alınan adlî muayene raporuna göre mağdurun yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde hafif nitelikte olduğu, hükümlünün eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 86/1. maddesi kapsamında değil aynı Kanun'un 86/2. maddesi kapsamında kaldığı,

mağdurun 05.07.2018 tarihli duruşmada şikâyetten vazgeçtiği, hükümlünün de vazgeçmeyi kabul ettiği anlaşılmıştır.

3. Hükümlünün eylemine uyan suçun, şikâyete tabi olması ve mağdurun şikâyetçi olmaması nedeniyle davanın düşmesine karar verilmesi gerektiği dikkate alınmadan cezalandırılmasına karar verilmesi Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Amasya