Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/2683 K.2025/4972

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Manavgat 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.01.2020 tarihli ve 2019/101 Esas, 2020/48 Karar sayılı kararı ile mağdur sanık ... hakkında ...'a karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 25 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/2-d maddeleri uyarınca beraatine karar verilmiştir. 2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 29.06.2022 tarihli ve 2021/187 Esas, 2022/2213 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik katılan ...'un istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık ... hakkında ...'a karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/1-son, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

hak yoksunluklarına ilişkin kararının katılan ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 01.07.2024 tarihli ve 2022/13115 Esas, 2024/4831 Karar sayılı kararı ile temel cezanın sonuca etkili olacak şekilde belirlenmesi ve haksız tahrikin derecesi yönlerinden bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 3. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 30.10.2024 tarihli ve 2024/3188 Esas, 2024/3567 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, temel ceza alt sınırdan belirlenmesi gerektiğine, haksız tahrikinin derecesine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

bozmaya uyulmakla suçun işleniş biçimi, suçun önem ve değeri, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alındığında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı, sanığın katılanın elindeki bıçağı alıp etkisiz hale getirdikten sonra onu göğüs bölgesinden birden fazla darbe ile yaralaması nedeniyle meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı,

bozma nedeni de dikkate alınarak katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik teşkil eden davranışların ulaştığı boyut dikkate alındığında haksız tahrik nedeniyle belirlenen indirim oranında bir isabetsizlik görülmediği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, sanık hakkında hükmolunan ceza miktarı gözetildiğinde lehine erteleme ve seçenek tedbirlere çevirme hükümlerinin uygulanmasında kanunî imkansızlık bulunduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 30.10.2024 tarihli ve 2024/3188 Esas, 2024/3567 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Manavgat