Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/2894 K.2025/6084)

Sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Silivri Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.01.2020 tarihli ve 2018/352 Esas, 2020/21 Karar sayılı kararı ile verilen hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 16.06.2021 tarihli ve 2020/1565 Esas, 2021/2055 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, bu kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 03.04.2024 tarihli ve 2022/11509 Esas, 2024/2345 Karar sayılı ilâmı ile özetle; kasten öldürmeye teşebbüs suçundan makul bir ceza ile cezalandırılması yerine suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 29. maddesi gereği sanığın cezasından asgari oranda indirim yapılması gerekirken, dosya kapsamına uygun olmayan gerekçeyle haksız tahrik hükmünün uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi nedenleriyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 2. Bozma üzerine Silivri

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.11.2024 tarihli ve 2024/223 Esas, 2024/400 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, öldürme kastı bulunmadığına, eylemin kasten yaralama suçunu oluşturduğuna, meşru savunmaya, meşru savunmada sınırın aşılmasına, haksız tahrikin derecesine, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Katılanın dört bıçak darbesi ile yaşamsal tehlike geçirecek şekilde yaralandığı olayda, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35/2. maddesi uyarınca makul ceza tayin edilmesi gerekirken yazılı şekilde 10 yıl hapis cezası belirlenmesi suretiyle neticeten eksik cezaya hükmolunması,

2. Katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında, 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi uyarınca sanığın cezasında asgari oranda haksız tahrik indirimi yapılması gerekirken yazılı şekilde (1/3) oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından öldürme kastı ile gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması şartlarının oluşmadığı,

ceza miktarı nazara alındığında başkaca lehe hükümlerin uygulanma imkanı bulunmadığından anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde eleştiri nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Silivri

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.11.2024 tarihli ve 2024/223 Esas, 2024/400 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri nedenleri dışında hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Silivri