Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/3054 K.2025/6820)

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bozma üzerine verilen Samsun 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 24.06.2021 tarihli ve 2020/119 Esas, 2021/434 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 11.04.2023 tarihli ve 2022/10569 Esas, 2023/1904 Karar sayılı ilâmı ile özetle; suçta kullanılan tüfeğin elverişliliği, hedef alınan bölge, atış sayısı dikkate alındığında, sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdir ve değerlendirmesini üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

sanığın temyiz dilekçesinde ve bozma sonrası alınan 10.05.2021 tarihli savunmasında, Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde psikolojik tedavi gördüğünü belirttiği ancak bu hususa ilişkin Mahkemece herhangi bir araştırma yapılmadığı gözetilerek, öncelikle sanığın herhangi bir Hastanede akıl hastalığı ile ilgili tedavi görüp görmediğinin araştırılması, buna ilişkin sağlık kurulu raporunun temini ile sanığın suç tarihi itibarıyla ve hâlen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığının tespiti için;

tüm tahkikat dosyası ile birlikte İstanbul Adlî Tıp Kurumuna sevk ile Gözlem İhtisas Dairesinde müşahede altına alındıktan sonra düzenlenecek raporla birlikte İstanbul Adlî Tıp Kurumu 4. İhtisas Kuruluna gönderilmesi, Gözlem İhtisas Dairesi ile

4. İhtisas Kurulu raporları arasında çelişki mevcut olması hâlinde, sanığın İstanbul Adlî Tıp Kurumu Üst Kuruluna sevkinin sağlanması ile, muayenesi de yapılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi, sanık hakkında tekerrüre esas alınan Samsun (Kapatılan)

1. Sulh Ceza Mahkemesinin 19.11.2009 tarihli ve 2008/899 Esas, 2009/896 Karar sayılı ilâmıyla, hapisten çevrilen 1.800 TL adlî para cezasının karar tarihi itibarıyla kesin nitelikte olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı ancak sanığın UYAP ortamından alınan güncel adlî sicil kaydında yer alan ve en ağır cezayı içeren Samsun

2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 03.09.2009 tarihli ve 2008/247 Esas, 2009/140 Karar sayılı ilâmı ile 6 ay 20 gün hapis cezasına ilişkin mahkûmiyeti nedeniyle mükerrir olduğu hususunun gözetilmemesi nedenleriyle bozulmasına ve 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca hükmolunacak sonuç ceza miktarı ve tekerrüre esas alınacak ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına karar verilmiştir.

2. Bozma sonrası Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararı ile dosya Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmiş, Samsun

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.02.2025 tarihli ve 2023/353 Esas, 2025/95 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-e, 62, 53. 58. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına, 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca cezanın 1 ay 7 gün hapis cezası olarak infazına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adlî raporun yeterli olduğu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, hükümde düzeltme nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık hakkındaki incelemeye konu hükmün, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca 1412 sayılı Kanun hükümlerine tabi olduğu, hüküm fıkrasında sanığın kazanılmış hakkı nedeniyle 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi yerine 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesinin yazılması, hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. 3. Bozma sonrası kurulan hükümde sanığın adlî sicil kaydında yer alan ve daha ağır cezayı içeren Samsun

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.09.2009 tarihli ve 2008/247 Esas, 2009/140 Karar sayılı ilâmı ile 6 ay 20 gün hapis cezasına ilişkin mahkûmiyetinin tekerrrüre esas alınmasına rağmen kazanılmış hak nedeniyle ceza süresi yönünden Samsun (Kapatılan)

1. Sulh Ceza Mahkemesinin 19.11.2009 karar tarihli ve 2008/899 Esas, 2009/896 Karar sayılı ilâmındaki 1800 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyetinin dikkate alınmasına karar verilmemesi suretiyle kazanılmış hakkın gözetilmemesi hukuka aykırı ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe başlığı altında (2) ve (3) numaralı paragraflarda açıklanan nedenlerle Samsun

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.02.2025 tarihli ve 2023/353 Esas, 2025/95 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan "5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 307/5 maddesi" ibaresinin çıkartılarak yerine "1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi" ibaresinin eklenmesi,

hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulandığı paragraftan sonra gelmek üzere "1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.06.2011 tarihli ve 2011/2-60 Esas, 2011/126 Karar sayılı kararında ayrıntıları belirtildiği üzere, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi uyarınca mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın Samsun (Kapatılan)