Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2025/3131 E. , 2025/6129 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/738 E., 2025/55 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İncelenmeksizin iade Sanık hakkında kanun yararına bozma üzerine verilen hükmün; yargılamanın yenilenmesi üzerine verilen kararlar yö
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2025/3131 E. , 2025/6129 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/738 E., 2025/55 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İncelenmeksizin iade Sanık hakkında kanun yararına bozma üzerine verilen hükmün; yargılamanın yenilenmesi üzerine verilen kararlar yönünden inceleme yapan Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02.06.2022 tarihli ve 2019/219 Esas, 2022/400 Karar sayılı kararında ayrıntıları açıklandığı üzere 7165 sayılı Kanun’un 9. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307/3. maddesinde yer alan Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uyulması sonrasında verilen karara karşı istinaf veya temyiz sınırlarına bakılmaksızın sadece temyiz yoluna başvurulacağına ilişkin düzenlenme uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.01.2023 tarihli ve 2022/1005 Esas, 2023/57 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-a,e, 62, 53, 58. maddeleri ve 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddesi uyarınca 4 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 2. Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.01.2023 tarihli ve 2022/1005 Esas, 2023/57 Karar sayılı kararının istinaf edilmeksizin kesinleşmiş olması nedeniyle Adalet Bakanlığının talebi ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kanun yararına bozma istemi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin, 30.04.2024 tarihli ve 2024/1443 Esas, 2024/5633 Karar sayılı ilâmıyla özetle; "5271 sayılı Kanun'un 251/2. maddesi gereğince sanığa beyan ve savunmalarını yazılı olarak bildirmesi için öngörülen 15 günlük sürenin tebligatta 7 gün olarak belirtilmesi nedeni ile sanığın savunma hakkının kısıtlandığının anlaşılması karşısında; mahkemesince sanığa yeniden usulüne uygun şekilde tebligat yapılmaksızın yargılamaya devamla hüküm kurulması" nedeniyle kanun yararına bozulmasına ve 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesi uyarınca gerekli işlemin mahallinde yapılmasına karar verilmiştir. 3. Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.09.2024 tarihli ve 2024/1124 Esas, 2024/1132 Karar sayılı kararına sanık müdafii tarafından itiraz edilmesi üzerine Uşak 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.01.2025 tarihli ve 2024/738 Esas, 2025/55 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-a,e, 62/1, 53... . maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; suçun sabit olmadığına ilişkindir. III. GEREKÇE 1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, suçun şikayete tabi olmadığı anlaşıldığından, hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2.Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.01.2023 tarihli ve 2022/1005 Esas, 2023/57 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 4 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bu kararın istinaf edilmeksizin kesinleşmiş olması nedeniyle Adalet Bakanlığının talebi ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kanun yararına bozma istemi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin, 30.04.2024 tarihli ve 2024/1443 Esas, 2024/5633 Karar sayılı ilâmıyla kanun yararına bozulduğu, 5271 sayılı Kanun'un 309/4-b maddesinde " mahkûmiyete ilişkin hükmün, davanın esasını çözmeyen yönüne veya savunma hakkını kaldırma veya kısıtlama sonucunu doğuran usul işlemlerine ilişkin ise, kararı veren hâkim veya mahkemece yeniden yapılacak yargılama sonucuna göre gereken hüküm verilir. Bu hüküm, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamaz" şeklinde belirtildiği üzere sanık hakkında 4 ay 20 gün hapis cezasından daha fazla hapis cezasına hükmedilemeyeceği düşünülmeden 6 ay 7 gün hapis cezasına hükmedilerek sanığın kazanılmış hakkına riayet edilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de; anılan hukuka aykırılık Yargıtay tarafından düzeltilmiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde yer alan (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle, Uşak 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.01.2025 tarihli ve 2024/738 Esas, 2025/55 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasının mahsus bölümüne "5271 sayılı Kanun'un 309/4-b maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle sanık hakkında hükmolunan 6 ay 7 gün hapis cezasının 4 ay 20 gün hapis cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Uşak 5. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.09.2025 tarihinde karar verildi.