Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/3476 K.2025/5592)

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1 ve 87/3. maddeleri uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, sanığın atılı kasten yaralama suçunu 17.09.2011 tarihinde işlediği, zaman aşımını kesen işlemin 14.02.2013 tarihinde verilen mahkumiyet hükmü olduğu,

bozma üzerine verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın 02.02.2016 tarihinde kesinleştiği, 06.05.2016 tarihinde yeniden suç işlediği, 5271 sayılı Kanun'un 231/8. maddesinin son cümlesi uyarınca zamanaşımının 02.02.2016 ilâ 06.05.2016 tarihleri arasında 3 ay 4 gün süreyle durduğu anlaşılmakla.

14.02.2013 tarihinden itibaren durma süresi de gözetildiğinde hükmün açıklandığı 27.06.2024 tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin 18.05.2021 tarihinde dolması nedeniyle davanın düşmesine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de; söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.