Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/3641 K.2025/4736)

Ankara 32. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2023 tarihli ve 2023/23 Esas, 2023/99 Karar sayılı kararı ile hükümlünün, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanması ile hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 29,

62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin netice cezanın türü ve miktarı itibarıyla 5271 sayılı Kanun'un 272/3-a maddesi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle 16.03.2023 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 15.05.2025 tarihli ve 2025/8954 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.05.2025 tarihli ve KYB-2025/62640 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.05.2025 tarihli ve KYB-2025/62640 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Dosya kapsamına göre, sanığın üzerine yüklenen ve 5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesinde düzenlenen kasten basit yaralama suçunun 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesine göre uzlaşma kapsamında kaldığı, soruşturma aşamasında 03.04.2014 tarihinde kolluk tarafından yapılan uzlaşma teklifinin hem adı geçen sanık hem de müşteki ... tarafından kabul edildiği,

ancak adı geçen sanığın Ankara Cumhuriyet Başsavcılığında alınan 23.10.2014 tarihinde alınan ifadesinde uzlaşma talebinin bulunmadığını ifade etmesi sonrasında, uzlaştırma işlemlerine başvurulmaksızın açılan kamu davasına ilişkin yapılan yargılama sonunda yazılı şekilde hüküm kurulduğu anlaşılmış ise de, Benzer bir olayla ilgili Yargıtay

4. Ceza Dairesinin 14.10.2021 tarihli ve 2021/30794 esas, 2021/24425 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, sanık her ne kadar Cumhuriyet savcısı huzurunda verdiği ifadesinde uzlaşmak istemediğini beyan etmiş ise de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253/5. maddesi uyarınca Cumhuriyet savcısınca ilgililere uzlaşmanın mahiyeti ile uzlaşmayı kabul veya reddetmenin hukuki sonuçları hakkında bilgi verilmediği cihetle, 5271 sayılı Kanun’un 254/1. maddesinde yer alan 'Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, kovuşturma dosyası,

uzlaştırma işlemlerinin 253 üncü maddede belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir.' şeklindeki düzenleme uyarınca uzlaştırma işleminin yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. Şikâyetçinin yaralanmasına ilişkin olarak ....

Adlî Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 18.04.2014 tarihli adlî muayene raporunda; "sol el dorsal yüzde 2 adet hiperemik lezyon mevcut olduğu, sol 1. diş düşmesi kaydedildiği, Diş konsültasyonunda adı geçenin klinik ve radyolojik muayenesinde 21 no lu dişin avulse olduğu..." şeklinde tarif edilen yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı kanaatinin bildirildiği anlaşılmakla, bu hâli ile hükümlünün eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 86/1. maddesi kapsamında kaldığı dikkate alınmadan temel cezanın aynı Kanun'un 86/2. maddesi uyarınca tayin edildiği belirlenmiş ise de.

5271 sayılı Kanun'un "Uzlaştırma" başlıklı 253/1. maddesi gereği hükümlünün, yargılama konusu eyleminin uzlaştırma hükümleri kapsamında bulunduğu anlaşılmıştır. 2. Soruşturma sırasında yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 253/4 ve 253/5. maddelerinde yer alan; “(4) Soruşturma konusu suçun uzlaşmaya tâbi olması halinde, Cumhuriyet savcısı veya talimatı üzerine adlî kolluk görevlisi, şüpheli ile mağdur veya suçtan zarar görene uzlaşma teklifinde bulunur.

5) Uzlaşma teklifinde bulunulması halinde, kişiye uzlaşmanın mahiyeti ve uzlaşmayı kabul veya reddetmesinin hukukî sonuçları anlatılır.” şeklindeki düzenlemelere uygun olarak uzlaştırma işlemlerinin gerçekleştirilmesinin gerektiği belirlenmekle, kolluk görevlilerince düzenlenen 03.04.2014 tarihli uzlaşma teklif formlarında şikâyetçi ve hükümlünün uzlaşmayı kabul ettikleri hâlde hükümlünün 23.10.2014 tarihinde Cumhuriyet savcısı huzurunda verdiği ifadesinde, uzlaşmak istemediğini beyan ettiği anlaşılmış ise de.

5271 sayılı Kanun'un 253/5. maddesi uyarınca Cumhuriyet savcısınca uzlaşmanın mahiyeti ile uzlaşmayı kabul veya reddetmenin hukuki sonuçları hakkında hükümlüye bilgi verilmediği, bu nedenle soruşturma aşamasında kolluk görevlilerince yapılan uzlaşma teklifinin geçerli olduğu, Cumhuriyet savcısınca hükümlüye yapılan uzlaşma teklifinin ise geçersiz olduğu anlaşılmıştır.

Böylece 5271 sayılı Kanun'un 254/1. maddesinde yer verilen; “(1) Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, kovuşturma dosyası, uzlaştırma işlemlerinin 253 üncü maddede belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, hükümlü ile şikâyetçi arasında uzlaştırma işleminin yapılması için dava dosyasının uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre hükümlünün hukukî durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR