Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/3973 K.2025/7189)

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin kanunî süresi içinde yaptığı temyiz isteminden sonra, on sekiz yaşını dolduran suça sürüklenen çocuğun 15.05.2025 tarihli beyanı ve 11.06.2025 tarihli dilekçe ile temyiz isteminden feragat ettiği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin incelenmeksizin iadesine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir. Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 27.02.2025 tarihli ve 2025/56 Esas, 2025/79 Karar sayılı kararı ile, suça sürüklenen çocuk hakkında, olası kastla nitelikli öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-e, 21/2, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 11... ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 11.04.2025 tarihli ve 2025/328 Esas, 2025/578 Karar sayılı kararı ile, suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik, katılanlar vekili ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; kararın gerekçe içermediğine, suça sürüklenen çocuğun nitelikli kasten öldürme suçundan cezalandırılması gerektiğine, yaş küçüklüğü hükümlerinin azami hadden uygulanması ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından olası kastla gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, suç vasfının isabetli şekilde belirlendiği,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, yaş küçüklüğü hükümlerinin uygulanmasında isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirim hükümlerinin mahkemenin takdir yetkisi kapsamında yeterli ve yerinde gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Eylemi tek başına gerçekleştiren suça sürüklenen çocuk hakkında, suça iştirak hükümlerini düzenleyen 5237 sayılı Kanun'un 37. maddesine yollamada bulunularak mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

A. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden.

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin, kanunî süresi içinde temyiz dilekçesi verdikten sonra, suça sürüklenen çocuğun Ceza İnfaz Kurumu aracılığıyla gönderdiği 15.05.2025 tarihli beyanı ve 11.06.2025 tarihli dilekçe ile temyiz isteminden feragat ettiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 266/1. maddesi gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, B.

Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden. Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenle katılanlar vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 11.04.2025 tarihli ve 2025/328 Esas, 2025/578 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesi gereği, hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinde yer alan "TCK 37/1 maddesi delaletiyle" ibaresinin çıkarılması suretiyle Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy