Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/4474 K.2025/7249)

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, aynı Kanun'un 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu,

1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle duruşmalı yapılan inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık ..., ... ve ... yönünden: 1. Bozma üzerine verilen, Şanlıurfa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.01.2022 tarihli ve 2016/320 Esas, 2022/25 Karar sayılı kararı ile sanıklar ..., ... ve ... hakkında olası kastla nitelikli öldürme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine, karar verilmiştir. 2. Şanlıurfa

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.01.2022 tarihli ve 2016/320 Esas, 2022/25 Karar sayılı kararının katılanlar vekili ve Cumhuriyet savcısı (aleyhe) tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 02.04.2024 tarihli ve 2022/14849 Esas, 2024/2304 Karar sayılı kararı ile "tefrik edilen sanık ... ile ilgili yürütülen yargılama ile mevcut yargılama arasında hukuki ve fiili irtibat bulunması nedeniyle davaların birleştirilmesine karar verilip birlikte incelenerek hükme bağlanması gerektiğinin düşünülmemesi, sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde birlikte hareket ettikleri kabul edilmesine rağmen sanık ... hakkında mahkumiyet, sanıklar ..., ... ve ... hakkında beraat kararları verilerek çelişkiye neden olunması" nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir. B.

Sanık ... yönünden: 1. Bozma üzerine verilen, Şanlıurfa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.06.2023 tarihli ve 2022/29 Esas, 2023/267 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında olası kastla nitelikli öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-e, 21/2 ve 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Şanlıurfa

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.06.2023 tarihli ve 2022/29 Esas, 2023/267 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 02.04.2024 tarihli ve 2023/7378 Esas, 2024/2305 Karar sayılı kararı ile "mevcut yargılama ile sanıklar ..., ... ve ... hakkında yürütülen yargılama arasında hukuki ve fiili irtibat bulunması nedeniyle davaların birleştirilmesine karar verilip birlikte incelenerek hükme bağlanması gerektiğinin düşünülmemesi, sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde birlikte hareket ettikleri kabul edilmesine rağmen sanık ... hakkında mahkumiyet, sanıklar ..., ... ve ... hakkında beraat kararları verilerek çelişkiye neden olunması" nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir. C.

Tüm sanıklar yönünden: 1. Sanıklar hakkındaki yargılamaların birleştirilerek, Şanlıurfa 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.02.2025 tarihli ve 2024/339 Esas, 2025/64 Karar sayılı kararı ile, a. Sanık ... hakkında olası kastla nitelikli öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 82/1-e, 21/2 ve 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b.

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında olası kastla nitelikli öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 82/1-e, 21/2, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme ve temyiz dilekçelerindeki temyiz sebepleri özetle, delillerin hatalı değerlendirildiğine, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, olası kastta iştirakin mümkün olmadığına, takdiri indirim nedenlerine, vesaireye, 2. Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme ve temyiz dilekçesindeki temyiz sebepleri özetle, gerekçeye, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, vesaireye,

3. Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme ve temyiz dilekçesindeki temyiz sebepleri özetle mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, olası kastta iştirakin mümkün olmadığına, vesaireye, 4. Sanık ... müdafiilerinin temyiz sebepleri özetle, gerekçeye, delillerin hatalı değerlendirildiğine, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, olası kastta iştirakin mümkün olmadığına, olsa dahi teşebbüs hükümlerinin uygulanması gerektiğine, fikri içtimaya, vesaireye ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın işlek bir cadde üzerinde sağlık ocağı tarafında araç içinde bulunan ve husumetli oldukları ... ailesi mensupları olan temyiz dışı müştekilere yönelik akrabalarına ait ikametin damından av tüfekleri ile ateş ettikleri, ateş ettikleri yönde bulunan maktulün, sanıkların silahından çıkan bir saçma tanesi nedeniyle öldüğü olayda.

Asıl hedefte olmayıp olay yerinde bulunan maktulün sanıklardan hangisinin av tüfeği ile yapılan atış sonucu isabet alıp öldüğünün kesin olarak belirlenemediği, sanıkların cadde üzerindeki üçüncü kişilerin isabet alıp ölüp ya da yaralanabileceklerini öngörmelerine rağmen eylemlerine devam ettikleri ve sonucunu kabullendikleri anlaşılmakla, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 16.04.2025 tarihli ve 2020/1-173 Esas, 2025/166 Karar sayılı kararı dikkate alındığında sanıkların olası kastla öldürme suçundan mahkumiyetlerine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından fikir ve eylem birliği içerisinde iştirak halinde gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükümlere esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eylemlere uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, sanıkların birden fazla kez ateş etmesiyle birlikte birden fazla hareketin varlığı nedeniyle fikri içtima koşullarının oluşmadığı, eylemler tamamlandığından teşebbüs hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, sanık ... yönünden takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, sanıklar müdafiilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Şanlıurfa

11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.02.2025 tarihli ve 2024/339 Esas, 2025/64 Karar sayılı kararında sanıklar müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafiilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık ... müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.10.2025 tarihinde karar verildi.

(Karşı Oy) (Karşı Oy) 21.10.2025 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar ..., ..., ... müdafii avukatlar ..., ..., ...yokluğunda 23.10.2025 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı. KARŞI OY Şanlıurfa

11. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2024/ 339 Esas sayılı dosyasında sanıklar ..., ..., ... ve ...'in olası kastla çocuğu öldürme suçundan mahkûmiyetlerine dair verilen kararın yapılan temyizi üzerine sayın çoğunlukça onanmasına karar verilmişse de aşağıdaki gerekçelerle sayın çoğunluğun onama kararına katılmıyoruz şöyle ki.

Sanıklardan ...'in iki el içi ve omzunda svap bulunduğu, ... ve ...'in ellerinin içinde svap bulunduğu, ...'ın ise vücudundan svap elde edilemediği, her ne kadar tüm sanıkların olay esnasında sanık ...in evinin damında bulundukları sabit ise de olay yerinde bulunan sanıkların özellikle ellerinin içinde svap izi bulunmasının ateş ettiklerine kesin delil olarak kabul edilemeyeceği, svap izlerinin ateş eden tüfeğin tutulmasıyla da oluşabileceği, bunun dışında tüm sanıkların olay sırasında ateş ettiklerine dair şüpheli bir kısım tanık beyanları bulunduğu,

ancak bu beyanların tüm sanıkların ateş ettiklerini kabule değer delil kıymetine haiz olmadıkları, sanıkların tümünün ateş etmediğine ilişkin tanık beyanları da bulunduğu, sanık ...'in omuzunda da svap var ise de bu hususunda kesin delil olarak kabul edilemeyeceği, kesin olan hususun tüm sanıkların sanık ...in evinin damında bulundukları ve bu damdan bir kişinin av tüfeğiyle ateş ettiği hususu olup bu ateş neticesinde 123 metre mesafede bulunan ve ana cadde üzerinde ki sağlık ocağının önünde bekleyen ...'ın bu kurşunla öldüğü hususu olduğu,

olay yerinden elde edilen boş fişek ve kovan bulunmaması sebebiyle birden fazla silah kullanıldığına ilişkin maddi delil bulunamadığı, yalnızca ölenin vücudundan bir saçma tanesi çıktığı ve bu saçmanın da sekerek gelmiş olduğu, sanıkların bulunduğu yerden 123 metre mesafedeki ölene isabet eden saçmanın yerden gelmesinin suçun mahiyetine etki etmeyeceği, o mesafeden o istikamete doğru ateş edilmesinin yeterli olduğu,

sanıkların tamamının aynı yöne ateş etmeye karar vermekle ve ateş etmekle kast ettikleri kişiler dışındaki kişilerin de ölebileceğini öngörmeleri halinde ateş eden tüm sanıkların olası kastla öldürme suçundan mahkum edilmeleri gerektiği, olası kast halinde diğer şartların bulunması durumunda iştirak ve teşebbüs hükümlerinin uygulanmasında engel bir hal bulunmadığı, ancak iş bu dosyada tüfekle ateş eden kişinin kesin olarak belirlenemediği,

bu sebeple en az bir kişinin ateş ettiğinin diğerlerinin ise onun ateş etme iradesini güçlendirdiğinin kabul edilmesi gerektiği, ateş eden kişinin tespiti halinde bir asli fail ve üç yardım eden olması gerektiği, iş bu dosyada ateş eden belli olmadığından sanıklar lehine yorumla tüm sanıkların olası kastla öldürme suçuna yardım eyleminden cezalandırmaları gerektiği ve hükmün bu yönden bozulması gerektiği kanaatindeyiz.