Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2025/46 E. , 2025/3760 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İnfaz Hakimliği SAYISI : 2023/4874 (E), 2023/4691 (K) SAYISI : 2024/83 değişik iş İNCELEME KONUSU KARAR : Şikayetin reddine, İtirazın reddine KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEB
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2025/46 E. , 2025/3760 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İnfaz Hakimliği SAYISI : 2023/4874 (E), 2023/4691 (K) SAYISI : 2024/83 değişik iş İNCELEME KONUSU KARAR : Şikayetin reddine, İtirazın reddine KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak veya kullanmak, kasten yaralama ve trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçlarından Bolu İnfaz Hâkimliğinin 19.01.2023 tarihli ve 2023/254 Esas, 2023/300 Karar sayılı içtima kararı ile 4 yıl 30 ay 41 gün hapis cezasına hükümlü ...'ın, bu cezasının infazı sırasında, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A maddesi gereğince cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair Bolu İnfaz Hâkimliğinin 21.07.2023 tarihli ve 2023/3455 Esas, 2023/3536 Karar sayılı kararını müteakip, hükümlünün yasal süre içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine ilişkin Bolu İnfaz Hâkimliğinin 11.08.2023 tarihli ve 2023/4874 Esas, 2023/4691 Karar sayılı kararı ile anılan kararı takiben hükümlünün denetimli serbestlikten yararlanma talebinin reddine yönelik Kırıkkale İnfaz Hâkimliğinin 20.12.2023 tarihli ve 2023/9058 Esas, 2023/9215 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair mercii Kırıkkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.01.2024 tarihli ve 2024/83 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak; Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 28.12.2024 tarihli ve 94660652-105-39-15553-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.01.2025 tarihli ve 2025/604 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü; I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.01.2025 tarihli ve 2025/604 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre, Bolu Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 19.01.2023 tarihli ve 2022/10-6278 sayılı müddetnameye göre, hükümlünün Bolu İnfaz Hâkimliğinin 19.01.2023 tarihli içtima kararı ile verilen 4 yıl 30 ay 41 gün hapis cezasının infazına 28.03.2022 tarihinde başlandığı, koşullu salıverilme tarihinin 18.03.2025, bihakkın tahliye tarihinin ise 01.07.2028 olduğu, hükümlünün kalan cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına, Covid-19 izninde olan hükümlünün izin süresinin bitiş tarihinden itibaren 5 gün içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmemesi hâlinde açık ceza infaz kurumuna gönderileceğine dair Bolu İnfaz Hâkimliğinin 21.07.2023 tarihli kararının hükümlünün yokluğunda verildiği, Her ne kadar Bolu İnfaz Hâkimliğinin 11.08.2023 tarihli kararı ile hükümlünün yasal süre içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmediğinden bahisle açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmiş ise de, hükümlünün denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle cezasının infazına dair Bolu İnfaz Hâkimliğinin 21.07.2023 tarihli kararının hükümlüye usulüne uygun olarak tebliğ edildiğine dair bir tebligatın dosya içerisinde bulunmadığı, Hükümlünün Covid-19 kapsamında izinli iken, Bolu İnfaz Hâkimliğinin 21.07.2023 tarihli kararı ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle cezasının infazına karar verildiği, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 22.09.2021 tarihli ve 2021/10167 Esas, 2021/12656 Karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, bu kararın hükümlüye tebliğ edilmesinde zaruret bulunmasına rağmen usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği, dolayısıyla hükümlü hakkında itiraza tabi olarak verilen denetimli serbestlik tedbirine ilişkin kararın kesinleşmediği nazara alındığında, denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanılamayacağı cihetle, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE 1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları; (1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir. (2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir. (3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar. 2. 7242 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 9 uncu maddesinin beşinci fıkrası; (5) Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde görülmüş olması sebebiyle, açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanan hükümlüler, 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen hükümlüler ve 106 ncı madde veya diğer kanunlar uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlüler, 31/5/2020 tarihine kadar izinli sayılır. Salgının devam etmesi hâlinde bu süre, Sağlık Bakanlığının önerisi üzerine Adalet Bakanlığı tarafından her defasında iki ayı geçmemek üzere ondokuz kez uzatılabilir. Bu fıkra uyarınca izinli sayılanlar hakkında 95 ve 97 nci madde hükümleri uygulanır. 3. 7456 sayılı Kanun’un 15 inci maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10 uncu maddenin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları; (1) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan hükümlüler, izin bitimini takip eden onbeş gün içinde infaz işlemlerinin devam ettiği kurumlara dönmek zorundadır. (2) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan ve ilgili mevzuat uyarınca cezalarının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına beş yıl ve daha az süre kalan hükümlülerin talebi aranmaksızın, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına infaz hakimi tarafından karar verilebilir. (3) Yukarıdaki fıkralar uyarınca, izinden dönecek hükümlüler ile hakkında denetimli serbestlik kararı verilecek hükümlülere ilişkin hususlar, Adalet Bakanlığının resmî internet sitesinde duyurulur. Şeklinde düzenlenmiştir. 4. Hükümlünün 4 yıl 30 üay 41 gün hapis cezasının infazı amacıyla Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 19.01.2023 tarihli ve 2022/10-6278 sayılı müddetnameye göre, hükümlünün hapis cezasının infazına 28.03.2022 tarihinde başlandığı, cezasının infazı sırasında 5275 sayılı Kanun'un Geçici 9 ncu maddesi gereğince Covid-19 iznine çıkartıldığı, şartla tahliye tarihi 18.03.2025 olan hükümlü hakkında izinde bulunduğu sırada İnfaz Hakimliğinin 21.07.2023 tarihli ve 2023/3455 Esas, 2023/3536 Karar sayılı kararı ile 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesi uyarınca kalan cezasının şartla tahliye tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik uygulanarak infazına karar verildiği anlaşılmaktadır. 5. İnfaz Hakimliğince şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz edilmesine karar verilen hükümlünün, izin bitim tarihinde infaz işlemlerinin devam ettiği infaz kurumuna dönme zorunluluğu olduğunu ve dönmediği kabul edilerek hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılarak açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmiş ise de, hükümlünün yokluğunda şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair İnfaz Hakimliğince 21.07.2023 tarihinde karar verildiği anlaşılmakla, denetimli serbestlik kararının hükümlüye usulüne uygun şekilde tebliğ edilip edilmediği, edildi ise hangi tarihte tebliğ edildiği, tebliğ tebellüğe ilişkin belgelerin denetime imkan verecek şekilde dosyaya getirtilerek incelenmesi gerekmektedir. 6. Ayrıca, hükümlünün UYAP sisteminde kayıtlı GSM numarasına cezasının infaz durumu ile ilgili SMS gönderildiği kabul edilmiş ise de, hükümlü ve vekilinin verdikleri dilekçede, hükümlünün izne ayrıldığı sırada Açık Ceza İnfaz Kurumuna bildirdiği (0551 012 87 13) cep telefonu numarasının 10.04.2023 tarihinde dış aramalara ve mesajlara kapatıldığını, 11.07.2023 tarihinde de hattın iptal edildiğini ileri sürmeleri karşısında, hükümlünün izinde bulunduğu sırada, izne ayrıldığı sırada bildirdiği cep telefonunu numarasında değişiklik olup olmadığı konusunda Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğüne yaptığı bir bildirim olup olmadığı, savunmasında ileri sürüldüğü gibi cep telefonunun görüşmelere ve mesajlara kapatılıp, kapatılmadığı, hat iptali oldu ise hangi tarihte olduğu, müracaat etmesine engel nitelikte geçerli ve kabul edilebilir mazeretinin bulunup bulunmadığı değerlendirilmeksizin eksik inceleme sonucu verilen karar Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi açıklanan bu sebeple yerinde görülmüştür. III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Bolu İnfaz Hâkimliğince verilen 11.08.2023 tarihli ve 2023/4874 Esas, 2023/4691 Karar sayılı karar ile Kırıkkale 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 19.01.2024 tarihli ve 2024/83 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.05.2025 tarihinde karar verildi.