Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/4673 K.2025/9558)

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, aynı Kanun'un 307/3. fıkrası gereğince bozma üzerine verilen kararın Yargıtay tarafından incelenmesi gerektiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Dinar Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.05.2023 tarihli ve 2022/94 Esas, 2023/38 Karar sayılı kararı ile kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısının(aleyhe) istinaf başvurularının, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 17.11.2023 tarihli ve 2023/2353 Esas, 2023/2460 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 280/1- (a) maddesi uyarınca esastan reddine ilişkin kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 11.12.2024 tarihli ve 2024/419 Esas, 2024/8359 Karar sayılı ilâmı ile suç vasfı ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması yönlerinden bozulmasına ve sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-(a) maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2.Dinar Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.03.2025 tarihli ve 2025/13 Esas, 2025/27 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 53. maddeleri uyarınca 9 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak cezasının 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca kazanılmış hakkı gereğince 6 yıl üzerinden infaz edilmesine, cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükümleri uygulanarak sanığın beraatine karar verilmesi, sanığın öldürme kastı ile hareket etmediği, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve ceza miktarına ilişkindir.

III.GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, somut olayda meşru savunma ve sınırın aşılması hükümlerinin yasal şartlarının oluşmadığı, Yargıtay bozma ilamının içeriği karşısında belirlenen suç vasfı ve haksız tahrik indirim oranı yönünden isabetsizlik olmadığı,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda gerekçesi gösterilerek belirlendiği, Mahkemece yeterli ve yerinde gerekçelerle takdiri indirim hükümlerinin uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Dinar Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.03.2025 tarihli ve 2025/13 Esas, 2025/27 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Dinar Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi