Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2025/4657 E. , 2025/6310 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/1117 E., 2025/1446 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması Sanıklar hakkında bozma üzerine verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemes
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2025/4657 E. , 2025/6310 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/1117 E., 2025/1446 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması Sanıklar hakkında bozma üzerine verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Kırklareli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.01.2023 tarihli ve 2022/138 Esas, 2023/26 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik lehe ve aleyhe istinaf başvuruları üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Ceza Dairesinin, 26.03.2024 tarihli ve 2023/647 Esas, 2024/1011 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun'un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanıklar hakkında kasten öldürmeye teşebüs suçundan mahkûmiyet hükümleri kurulmuş, kararın lehe ve aleyhe temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 11.02.2025 tarihli ve 2024/4452 Esas, 2025/927 Karar sayılı ilâmı ile özetle; sanık ...'ın üzerine atılı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35. maddelerinde öngörülen kasten öldürmeye teşebbüs suçunun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 E., 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun'un 150/3. maddesi uyarınca sanığın savunmasının müdafi huzurunda alınması ve zorunlu müdafiinin karar duruşmasında hazır bulunması gerektiği gözetilmeden, sanık müdafiinin yokluğunda yargılamaya devam edilerek 5271 sayılı Kanun’un 188/1. maddesi ile 289/1-e maddesine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle, sanık ... ile aralarında bağlantı bulunması nedeniyle diğer sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden de bozulmasına, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Ceza Dairesinin, 15.04.2025 tarihli ve 2025/1117 Esas, 2025/1446 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37/1, 81/1, 35/2, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; suçun tasarlanarak işlendiğine, sanıklar hakkında teşebbüs nedeniyle üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna ilişkindir. 2. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; katılanın beyanı dışında müvekkilinin atılı suçu işlediğine dair somut bir delil bulunmadığına, şüpheden sanığın yararlanacağına ve beraat etmesi gerektiğine, kabul anlamına gelmemekle birlikte kasten öldürmeye teşebbüs suçunun oluşmadığına, eksik araştırma yapıldığına ilişkindir. 3. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme yapıldığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, hayati tehlikenin olup olmadığı hususunda raporlar arasında çelişki bulunduğuna, kabul anlamına gelmemekle birlikte kasten öldürmeye teşebbüs suçunun oluşmadığına ve haksız tahrik indiriminin yetersiz olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adlî raporun yeterli olduğu, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanıklar tarafından öldürme kastı ile fikir ve eylem birliği içerisinde hareket edip fiil üzerinde ortak hakimiyet kurmak suretiyle gerçekleştirildiğinin dosya kapsamı ile saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, tasarlamanın koşullarının oluşmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçeleri gösterilerek belirlendiği, teşebbüsün ulaştığı aşama ile meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre belirlenen cezanın isabetli olduğu, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı belirlenemediğinden haksız tahrik indirimi yapılmasının ve belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle sanıklar hakkında uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe başlığı altında açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Ceza Dairesinin, 15.04.2025 tarihli ve 2025/1117 Esas, 2025/1446 Karar sayılı kararında katılan vekili, sanık ... müdafii ve sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kırklareli 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.09.2025 tarihinde karar verildi.
Özgün Analiz
Olay Özeti: Kırklareli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kasten yaralama hükmünü istinaf duruşmalı inceleyip kaldırarak kasten öldürmeye teşebbüse çevirmiş; önceki Yargıtay bozması zorunlu müdafi yokluğunda savunma hakkının kısıtlanmasına dayandığından yeniden yargılamayla iki sanık iştirak halinde 7 yıl 6 ay hapse mahkûm edilmiştir.
Hukuki İlke: Alt sınırı beş yıldan fazla suçlarda CMK 150/3 uyarınca sanığın savunması ve karar duruşması zorunlu müdafi huzurunda yapılmalıdır (YCGK 14.10.2021 tarih 2021/35 E.); iştirak halinde fiil üzerinde ortak hakimiyet kurulmuşsa TCK 37/1 uyarınca müşterek faillik oluşur, ilk haksız hareket belirlenemiyorsa haksız tahrik indirimi yapılır.
Uygulama Sonucu: Onama
Dava Strateji Notu: Alt sınırı 5 yılı aşan suçlarda zorunlu müdafinin hem ifade hem karar duruşmasında bulunması şarttır; müdafi yokluğu bağlantılı sanıklar için dahi bozma sebebidir. İlk haksız hareket ispatlanamıyorsa tüm sanıklar lehine tahrik indirimi uygulanır.