Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/5102 K.2025/7864)

Dairemize gönderildiği belirlenmekle. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen direnme kararının.

5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin direnme kararını temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılan vekillerinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bozma üzerine verilen Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 06.09.2022 tarihli ve 2022/1547 Esas, 2022/2210 Karar sayılı kararının Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı (aleyhe) ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 11.09.2024 tarihli ve 2023/1696 Esas, 2024/5441 Karar sayılı kararı ile sanığın maktule karşı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca takdiren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin, 14.01.2025 tarihli ve 2024/3919 Esas, 2025/79 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307/4. maddesi uyarınca önceki hükümde direnilmesi ile sanığın maktule karşı kasten öldürme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; sanığın maktule karşı kasten öldürme suçundan cezalandırılması gerektiğine, 2. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne, sanığın maktule karşı kasten öldürme suçundan cezalandırılması, aksi kanaatte ise intihara yönlendirme suçundan cezalandırılması gerektiğine, İlişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık ile maktulün samimi arkadaş oldukları ve ailecek de görüştükleri, sanık ile maktulün eşi arasında uzun süre önce duygusal bir yakınlık başladığı, olay günü ailece pikniğe gittikleri, daha sonra eve döndükleri, sanık ve maktulün bir işimiz var diyerek maktule ait araçla evden ayrıldıkları, olayın meydana geldiği zeytinlik yakınında aracı durdurdukları, tanık anlatımlarına göre önce yüksek sesle tartışmaya başladıkları, "öldür beni, seni öldüreceğim veya beni mi öldüreceksin" gibi sözler sarfettikleri, daha sonra iki el silah sesi duyulan olayda;

sanığın olaydan sonra yardım istemek yerine araba ile eve gidip üstünü değiştirmesi ve maktul ile birlikte saldırıya uğradıklarına ilişkin beyanda bulunarak olayı gizlemiş olması, silahın olay yerinde bulunmaması nedeniyle sanığın suç aletini saklamış olması, maktul ile olan tartışmalarının nedenini açıklayamaması, maktulün intihar etmesi için hiçbir sebebin bulunmaması, aracın olay yerine gidildiğinde acı fren yaparak aniden durması, maktul veya sanığın sarfettiği ve tanıklarca duyulan sözlerden anlaşıldığı üzere birinin diğerine silah doğrulttuğunun sabit olduğu,

sanığın ellerinde atış artığı çıkmamasının nedeninin sanığın olay yerini terk etmesi ve aradan geçen uzun zamanda ellerini temizlemiş olma olasılığının yüksek olduğu, maktulün ellerindeki atış artıklarının ise sanığa yakın durması veya elleri ile yarasına dokunmuş olmasından kaynaklanabileceği hususları birlikte değerlendirildiğinde; maktulün, eşi ile sanık arasındaki ilişkiyi bir şekilde öğrendiği ve bu konuyu konuşmak için sanığı dışarı götürdüğü,

arabada tartışmaya başladıkları, olay yerine geldiklerinde ise tartışmanın alevlenmesi nedeniyle aracı durdurup tartışmaya devam ettikleri, maktulün sanığın kafasına bira şişesi ile vurması üzerine sanığın maktulün aracında daha önce gördüğü kuru sıkıdan çevrilen tabancayı alarak maktule doğrulttuğu, maktulün bu sırada "beni mi öldüreceksin veya öldür beni" diye bağırdığı, sanığın önce bir el korkutmak amacıyla ateş ettikten sonra, bu kez maktulün kafasına ateş ederek suçta kullandığı silahı ve maktulün aracını alıp olay yerinden kaçtığı, daha sonra saldırıya uğradıkları şeklindeki senaryoyu uydurarak evdekilere ve yetkililere haber verdiği,

sanığın ilk beyanlarının olayın oluşumu ve tanık anlatımlarına uymadığı gibi intihara ilişkin sonraki anlatımlarının da delillerle örtüşmediği, açıklanan nedenlerle sanığın maktul ile girdiği tartışma sonucunda maktulü kasten öldürdüğü anlaşıldığından, sanığın maktule karşı 5237 sayılı Kanun'un 81/1. maddesi gereğince cezalandırılması gerektiğinden Mahkemenin direnme kararı yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR