Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/5118 K.2025/6027)

Dairemize gönderildiği belirlenmekle. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen direnme kararının.

5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin direnme kararını temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 22.04.2022 tarihli ve 2021/164 Esas, 2022/406 Karar sayılı kararının katılan Kurum vekili ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 27.11.2024 tarihli ve 2023/3949 Esas, 2024/7841 Karar sayılı ilâmı ile özetle; suça sürüklenen çocukların 5237 sayılı Kanun'un 37/1. maddesi kapsamında müşterek fail olarak cezalandırılmaları gerektiği halde yanılgılı değerlendirme ile beraatlerine karar verilmesi hukuka aykırı bulunması nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 05.03.2025 tarihli ve 2025/186 Esas, 2025/1100 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307/4. maddesi uyarınca önceki hükümde direnilmesi ile suça sürüklenen çocuklar hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle, suça sürüklenen çocukların 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-a, k, 31/3. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Dosya kapsamına göre; daha önce hakkındaki hüküm kesinleşen sanık ....

Siverek Cumhuriyet Başsavcılığı'nda verdiği 06.03.20 15... .03.2015 tarihli ifadelerinde özetle; maktulü kastederek birkaç gündür yengesi maktulü takip ettiklerini ve olayı planladıklarını, suça sürüklenen çocuklar .. ve .. maktulün öldürüleceğini bildiklerini, suça sürüklenen çocuk ...'ın olay tarihinde maktulün çocuğunun okuluna gideceğini bilip bunu kendisine ve ... söylediğini açıkça belirttiği, sanık ... beyanları ile uyumlu şekilde suça sürüklenen çocukların ortak kullanımında olan telefon hattı ile olay saati öncesinde sanık .... adına kayıtlı telefon hattı arasında görüşme tespit edildiği,

dolayısıyla suça sürüklenen çocukların, maktulün dönüş yolundaki yerini asli faile bildirdikleri ve yaşı küçük diğer çocuğunu kucağından zorla aldıkları, maktulün kendisini öldürmemesi için faile yalvardığı sırada olay yerinde bekledikleri, yakın mesafeden birden fazla ateş edilerek öldürme eyleminin gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında;

suça sürüklenen çocuklar ... ve ..... diğer sanıklar ve suça sürüklenen çocuklar ile beraber fikir ve irade birliği içerisinde, fiil üzerinde müşterek hakimiyet kurmak suretiyle gerçekleşen eylemleri dolayısıyla 5237 sayılı Kanun'un 37/1. maddesi kapsamında müşterek fail olarak cezalandırılmaları gerektiği halde yanılgılı değerlendirme ile beraatlerine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunarak; mahkemenin direnme kararı yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 05.03.2025 tarihli ve 2025/186 Esas, 2025/1100 Karar sayılı direnme kararı yerinde görülmediğinden, Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 27.11.2024 tarihli ve 2023/3949 Esas, 2024/7841 Karar sayılı bozma kararının, oy çokluğuyla DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 307/4. maddesi uyarınca direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 16.09.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞIOY Tüm dosya kapsamından anlaşılacağı üzere, Sanıkların ve suça sürüklenen çocukların yengesi olan maktulün ailenin şerefini lekelediğini düşünerek öldürmeye karar verdikleri ve olay günü beraat kararı verilen suça sürüklenen çocukların ... ve .... yardım istedikleri,

suça sürüklenen çocukların yardım talebini kabul ederek olay günü okula gideceğini bildikleri maktulü takip ederek sanıklara telefonla bilgi verdikleri ve maktulün okuldan dönüşte yerini bildirdikleri sanıkların ve suça sürüklenen çocukların araçla olay yerine geldiklerinde ... ve ... maktulün kucağındaki çocuğu alarak maktulün öldürme eylemi gerçekleşirken orada beklediklerini aslî fail ........ anlatımlarından ve bu anlatımları doğrulayan telefon kayıtlarından anlaşılmış olup,

sayın çoğunluk suça sürüklenen çocukların eylemlerinin TCK 37 maddesi kapsamında müşterek faillik olarak değerlendirilmesine hükmetmiş ise de bu görüşe katılmıyoruz şöyle ki. Suça sürüklenen çocukların daha önce yapılan plan ve iş bölümü çerçevesinde olay yerine gittiklerine ilişkin bir kanıt bulunmamaktadır. Olay sırasında da fiilin icrası üzerinde ortak hakimiyet sayılabilecek bir davranışları yoktur.

Maktulü takip edip yerini bildirmek, maktulün kucağındaki çocuğun zarar görmemesi için kucağından almak ve asli failler suçu icra ederken orada beklemek şeklindeki eylemlerin tamamının fiilin icrasına yardım niteliğinde olduğunu düşündüğümüzden Sayın çoğunluğun görüşüne muhalefet ediyoruz.