Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/5372 K.2025/9068)

Iğdır 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.03.2025 tarihli ve 2024/204 Esas, 2025/97 Karar sayılı kararı ile; sanık ... hakkında mağdura karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 37/1, 81/1, 35/2 , 62, 53/1. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir. 2.Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 13.05.2025 tarihli ve 2025/1248 Esas, 2025/2180 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sübuta, eksik incelemeye, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne, ... eylemine iştirak edilmediğine, suç vasfına, fazla ceza tayin edildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık ...'ın olay yerine çağırdığı mağdurun burada sanık ... tarafından pompalı tüfek ile basit tıbbi müdahele ile giderilebilir şekilde yaralandığı ve mağdurun olay esnasında kullandığı araç üzerinde herhangi bir incelemenin yapılmadığı anlaşılan olayda.

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin sanığın fail sıfatıyla katılmasıyla ve iştirakiyle gerçekleştirildiğinin saptandığı,

sanık ... yönünden takdiri indirimin mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği gözetildiğinde sanık ... müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde sanık ... yönünden kurulan hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Sanık ile mağdur arasında öldürmeyi gerektirecek derecede husumet bulunmadığı, mağdurun suç tarihinde düzenlenen 06.06.2024 tarihli raporuna göre sol bacak arka kısımdaki ekimoz şeklindeki yaralanmasının hayati tehlike oluşturmadığı, basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğu,

aynı zamanda araç üzerinde inceleme yapılmamış olması ve buna bağlı olarak hedef ve isabet bölgelerinin belirlenememesi hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın ortaya çıkan kast ve iradesinin öldürmeye yönelik olduğunun şüpheli kaldığı anlaşıldığından sanık hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulması yerine yazılı şekilde suç vasfında yanılgıya düşerek kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurularak fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanık ...

Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden Sanık müdafiinin kanunî süresi içinde öne sürdükten sonra, sanığın, 23.10.2025 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 266/1. maddesi gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle sanık müdafiinin temyiz isteminin aynı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca oy birliğiyle REDDİNE, B.Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafda açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 13.05.2025 tarihli ve 2025/1248 Esas, 2025/2180 Karar sayılı kararının "suç vasfı yönünden" 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, bozma sebebine göre, temyiz istemi feragat nedeniyle reddedilen sanık ...'a da sirayet ettirilmesine, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Iğdır 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi