İçeriğe geç
AC
1. Ceza Dairesi Esas: 2025/5513 Karar: 2026/1630 Tarih: 2026

Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/5513 K.2026/1630)

1. Ceza Dairesi 2025/5513 E. , 2026/1630 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/3596 E., 2025/1056 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yöne

Karar Özeti

1. Ceza Dairesi 2025/5513 E. , 2026/1630 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/3596 E., 2025/1056 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yöne

Karar Detayı

1. Ceza Dairesi 2025/5513 E. , 2026/1630 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/3596 E., 2025/1056 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.09.2023 tarihli ve 2023/262 Esas, 2023/452 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 06.03.2025 tarihli ve 2023/3596 Esas, 2025/1056 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik sanık ve müdafii ile katılan vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik hükümlerinin uygulanma şartlarının oluşmadığına ve katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir. 2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; gerekçesiz karar verildiğine, suçun sübutuna ve vasfına, meşru savunma ya da sınırın aşılması ile gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanması gerektiğine, teşebbüsün ve haksız tahrikin derecesine, sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suçta kullanılan aletin nitelik ve elverişliliği, hedef alınan vücut bölgeleri ve yaralanmanın boyutu nazara alındığında suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, meşru savunma ya da sınırın aşılması ile gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasında ve belirlenen indirim oranında isabetsizlik olmadığı, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, vekalet ücretine ilişkin takdirde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 06.03.2025 tarihli ve 2023/3596 Esas, 2025/1056 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.03.2026 tarihinde karar verildi.

Özgün Analiz

Olay Özeti: Sanık, katılana yönelik eylemi nedeniyle haksız tahrik altında kasten öldürmeye teşebbüsten mahkum edilmiştir. Sanık müdafii meşru savunma ve gönüllü vazgeçme, katılan vekili ise tahrikin koşulsuz uygulanması iddiasıyla temyiz etmiştir.

Hukuki İlke: Suçta kullanılan aletin niteliği ve elverişliliği, hedef alınan vücut bölgeleri ve yaralanmanın boyutu birlikte değerlendirildiğinde eylemin kasten öldürmeye teşebbüs olarak nitelendirilmesi; meşru savunma ve gönüllü vazgeçme koşulları oluşmamışsa bu hükümler uygulanmaz.

Uygulama Sonucu: onama

Dava Strateji Notu: Öldürmeye teşebbüs/yaralama ayrımında alet niteliği ve hedef bölge belirleyici; gönüllü vazgeçme savunması ancak sanığın engel olmaksızın kendiliğinden eyleme son verdiği somut delillerle desteklenirse sonuç doğurur.

Bu karar size uygun mu?

Davanızda bu emsali kullanmak için avukat desteği alın.

Görüşme Planla