Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/554 K.2025/4142

Sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2016 tarihli ve 2008/492 Esas, 2016/18 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (Birleşen)

3. Ceza Dairesinin, 16.12.2019 tarihli ve 2019/17406 Esas, 2019/22969 Karar sayılı ilâmı ile sanık hakkında tayin olunan cezanın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hususu eleştirilerek,

5271 sayılı Kanun'un 196/2. maddesine göre sanığın mutlaka duruşmaya çağrılıp veya SEGBİS aracılığıyla dinlenmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde istinabe ve yakalama yoluyla elde edilen savunmaları ile yetinilip hüküm kurulması ve sanık hakkında düzenlenen iddianamede sevk maddeleri arasında ve görevsizlik kararında 5237 sayılı Kanun'un 87/1-son maddesi gösterilmediği halde, sanığa ek savunma hakkı verilmeden uygulama yapılması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226. maddesine muhalefet edilmesi nedenleriyle bozulmasına,

2. İzmir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.06.2024 tarihli ve 2020/58 Esas, 2024/559 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/1-c, 87/1-son, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri; sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine, aksi kanaatte sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerektiğine, sanığın savunma hakkının ihlal edildiğine, adil yargılanma ve silahların eşitliği ilkesine aykırı davranıldığına, sanığa ek savunma hakkı tanınmamasının hukuka aykırı olduğuna, eksik incelemeye, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne, sanığın eylemini silahtan sayılan bir alet ile gerçekleştirdiğinin kabul edilmesinin, üst sınırdan ceza verilmesinin, meşru savunma, haksız tahrik ve diğer lehe hükümlerin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna,

vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Gerekçeli karar başlığında suç tarihi 30.09.2005 yerine 30.09.2015 olarak hatalı gösterilmiş ise de bu husus mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, sanığın eylemine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst haddine göre, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-d ve 67/4. maddeleri gereğince 15 yıllık olağan ve 22 yıl 6 aylık olağanüstü zamanaşımı sürelerinin öngörüldüğü ve temyiz inceleme tarihi itibarıyla olağan ve olağanüstü zamanaşımı sürelerinin gerçekleşmediği, sanığın savunma hakkının kısıtlanmadığı, adil yargılanma ve silahların eşitliği ilkesinin ihlal edilmediği, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı,

aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, bozma ilâmına uyularak sanığa ek savunma hakkının verildiği,

katılanın beyanı ile uyumlu adli rapor içeriği uyarınca sanığın eylemini silahtan sayılan anahtar ile gerçekleştirdiğinin sabit olduğu ve sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86/3-e ve 87/1-son maddelerinin uygulanmasında isabetsizlik bulunmadığı ve sanık lehine meşru savunma, haksız tahrik ve diğer lehe hükümlerin uygulanma koşullarının bulunmadığı anlaşıldığından, hükümde eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir