Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/5616 K.2025/7243)

Kanun'un 9. maddesi ile eklenen, üçüncü fıkrası ve aynı maddenin dördüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz yoluna tabi olduğu belirlenmekle.

Mahkemece verilen direnme kararının. 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin direnme kararını temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 19.11.2024 tarihli ve 2024/1873 Esas, 2024/7535 Karar sayılı bozma ilâmı üzerine kurulan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 02.05.2025 tarihli ve 2025/230 Esas, 2025/1034 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında bozma öncesi kurulan hükümlerde direnilmek suretiyle; sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 82/1.h, 62... . maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Suçun işlenmediğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık hakkında, maktule yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan yardım eden sıfatıyla cezalandırılmasına dair karar verilmesine ilişkin Yargıtay 1. Ceza Dairesinin bozma ilâmlarında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, Bölge Adliye Mahkemesi kararının direnme gerekçesi yerinde görülmemiştir.

VI. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle direnme kararı yerinde görülmediğinden Yargıtay