Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2025/581 E. , 2025/6133 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/1823 E., 2024/2110 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanmasına İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adl
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2025/581 E. , 2025/6133 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/1823 E., 2024/2110 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanmasına İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İstinaf bozması sonrası, Silopi 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.06.2023 tarihli ve 2023/19 Esas, 2023/1075 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-a, 87/3, 29/1, 62/1, 53... . maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle 1 yıl hapis cezasının 9 ay 10 gün hapis cezası üzerinden infazına karar verilmiştir. 2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 10.07.2024 tarihli ve 2024/1823 Esas ve 2024/2110 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan kurum vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2 maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86/1, 86/3-a, 87/3, 29/1, 62/1, 53... . maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle 1 yıl 1 ay 3 gün hapis cezasının 9 ay 10 gün hapis cezası üzerinden infazına karar verilmiştir. II. GEREKÇE Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde; 1. Yargıtayın denetim işlevini yerine getirebilmesi için temyiz incelemesine konu hükmün gerekçe bölümünde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaatin, suç oluşturduğu sabit görülen fiilin ve bunun nitelendirmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması ve bu şekilde cezanın şahsîleştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan hüküm kısmının, delillerin değerlendirilmesi ve gerekçe kısmında tekrar edilmesi ile hüküm kurulması, 5271 sayılı Kanun’un 289/1-g maddesi kapsamında hukuka kesin aykırılık hâli olarak saptanmıştır. 2. Hükme esas alınan Şırnak Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 17.05.2018 tarihli adli tıp bilirkişi raporunda mağdur muayene edilemediğinden yüzünde sabit iz niteliğinde yaralanmasının bulunup bulunmadığına dair değerlendirme yapılamaması karşısında, belirtilen hususta kati rapor alınmadan eksik araştırma ile hüküm kurulması, 3. Karar tarihinde sanığa ait adli sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas alınan Silopi 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.12.2016 tarihli ve 2016/417 Esas, 2016/583 Karar sayılı sanığın doğrudan 740 TL adli para cezası ile mahkumiyetine dair kararına ilişkin olarak; Bölge Adliye Mahkemelerinin 20.07.2016 tarihinde faaliyet geçmesi birlikte ile 20.07.2016 tarihinden sonra, doğrudan verilen 3.000 TL ve altındaki adli para cezaları, kesin olmakla birlikte "kesin para cezalarının tekerrüre esas olmadığına" dair bir hüküm bulunmadığı, 15.04.2020 tarihinde 31100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7242 sayılı Kanun'un 17. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 272/3. maddesi ile "kesin adli para cezalarının tekerrüre esas alınamayacağı" belirlenmekle, 20.07.20 16... .04.2020 tarihleri arasında kesin adli para cezaları tekerrüre esas alınarak verilen kararlarda, 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uygulanarak sanığın mükerrirliğine karar verilmiş ise ve sanığın başkaca tekerrüre esas sabıkası yoksa, tekerrüre ilişkin TCK 58. maddesi, Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararı ile maddi ceza hukukuna ilişkin olarak kabul edildiğinden, mutlaka bu tarihler arasında verilen kararlarda tekerrür değerlendirme uyarlama yapılması gerektiği anlaşıldığından, mükerrirlik uygulanarak hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. III. KARAR Başkaca yönleri incelenmeyen Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 10.07.2024 tarihli ve 2024/1823 Esas ve 2024/2110 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca takdîren Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.09.2025 tarihinde karar verildi.