Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/6652 K.2025/8882)

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kaş Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.12.2012 tarihli ve 2011/366 Esas, 2012/814 Karar sayılı kararının Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 22.01.2015 tarihli ve 2014/27567 Esas, 2015/2248 Karar sayılı ilâmı ile bozulması üzerine verilen Kaş Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.10.2021 tarihli ve 2021/621 Esas, 2021/1677 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 17.04.2024 tarihli ve 2022/14238 Esas, 2024/2600 Karar sayılı ilâmı ile hükmün yeterli gerekçe içermemesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 2. Kaş

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.11.2024 tarihli ve 2024/1396 Esas, 2024/1315 Karar sayılı kararı ile sanığın, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1-3-e, 87/3, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın atılı suçu işlemediğinden bahisle beraatine, olayda silah kullanımın olmadığına ve lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir. 2.Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; vekalet ücretine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından silahtan sayılan cisimle gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, yerinde ve yeterli gerekçe ile lehe hükümlerin uygulanmamasına karar verildiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından,

hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2.Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 14/1. maddesinde yer verilen.

“Kamu davasına katılma üzerine, mahkûmiyete ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine Tarifenin ikinci kısım ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine vekâlet ücreti ödenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuşsa da bu aykırılığın Yargıtay tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle Kaş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.11.2024 tarihli ve 2024/1396 Esas, 2024/1315 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm maddesinde yer alan yargılama giderlerine ilişkin paragrafa.