Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/6785 K.2025/8842)

Sanık hakkında eylemi nedeni ile kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet kararının hükmolunan ceza miktarı ve türü gözetildiğinde kesin nitelikte olduğu ve temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmış ise de.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 10.03.2009 tarih ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; kesin nitelikteki hükümlerin suç vasfına yönelik aleyhe temyiz yasa yoluna başvurulması halinde temyize konu olabilecekleri kabul edildiğinden, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının anılan hükmü "suç vasfına" ilişkin temyiz ettiği anlaşılmakla, kararın temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Adana 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.03.2022 tarihli ve 2020/131 Esas, 2022/94 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-a-d, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi

13. Ceza Dairesinin 29.05.2025 tarihli ve 2025/1880 Esas, 2025/1244 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik; a.Katılan sıfatının bulunmaması nedeniyle hükmü istinaf etme hakkı bulunmadığından mağdur ... vekilinin istinaf başvurusunun sıfat yönünden reddine, b.Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86/1.maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken 5237 sayılı Kanun'un 61.maddesine göre, suçun işleniş biçimi, suç kastının yoğunluğu, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, katılanda meydana gelen yaralanmanın niteliği gözetilerek,

alt sınırdan hakkaniyet ve orantılılık ölçülerine uygun uzaklaşılarak üst sınıra yakın ceza tayini ile mağdurun suç tarihinde 3 yaşında ve resmi kayıtlara göre sanığın kızı olması sebebiyle 5237 sayılı Kanun'un 86/3-a-b maddelerinin uygulanması gerekirken yazılı şekilde karar verilmek suretiyle eksik ceza tayini aleyhe istinaf başvurusu bulunmadığından eleştirilerek sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastı olduğundan bahisle suç vasfına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Suç vasfı ile sınırlı olarak yapılan incelemede.

Sanığın mağdur ile arasında öldürmeyi gerektirecek bir husumetinin bulunmaması, sanığın bir engel neden olmadan eyleme kendiliğinden son vermesi, eşi ... haber vermesi ve katılanı hastaneye götürmeleri dikkate alındığında sanığın daha ciddi bir şekilde ve daha fazla darbe ile yaralama imkanı bulunmasına rağmen böyle bir durumun gerçekleşmemesi gibi hususlar birlikte değerlendirildiğinde, sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğinin şüpheli kaldığı,

bu nedenle suç vasfının kasten yaralama olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından temyiz sebeplerinin suç vasfı ile sınırlı olarak incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi

13. Ceza Dairesinin 29.05.2025 tarihli ve 2025/1880 Esas, 2025/1244 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ve suç vasfıyla sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Adana