Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/684 K.2025/4564

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Eskişehir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2015 tarihli ve 2015/589 Esas, 2015/1049 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin, 05.04.2023 tarihli ve 2021/8060 Esas, 2023/16926 Karar sayılı ilâmı ile özetle; dosyanın basit yargılama usulü yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 2. Bozma üzerine basit yargılama usulü uygulanmışsa da itiraz üzerine Eskişehir

3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.03.2024 tarihli ve 2023/950 Esas, 2024/238 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 29/1, 62/1, 53/1, 58/6. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; katılan lehine vekalet ücretine hükmolunması gerektiğine, eksik ceza tayin edildiğine, takdiri indirim hükmünün uygulanmasının hatalı olduğuna ilişkindir.

2.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın atılı suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığı ve suç işleme kastı olmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğine, meşru savunmaya, haksız tahrikin derecesine, seçenek yaptırım, erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükmün denetime olanak verecek şekilde yeterli gerekçeyi içerdiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığın eylemine uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının tespit edilememesine göre haksız tahrik nedeniyle belirlenen indirim oranının isabetli olduğu,

takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, 5237 sayılı Kanun'un 58/3. maddesi uyarınca tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında temel cezanın hapis cezası olarak tayin edilmesinde isabetsizlik bulunmadığı, lehe hükümlerin uygulanmama gerekçelerinin yasal ve yerinde olduğu, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından,

sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde ve sair yönlere ilişkin yapılan incelemede hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2.Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/1. maddesinde yer verilen.

“Kamu davasına katılma üzerine, mahkûmiyete ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine Tarifenin ikinci kısım ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine vekâlet ücreti ödenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle Eskişehir

3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.03.2024 tarihli ve 2023/950 Esas, 2024/238 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasında tekerrür hükümlerinin uygulandığı paragraftan sonra gelmek üzere “Katılan kendisini vekille temsil ettirdiğinden,