Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/6859 K.2025/9518)

Sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 08.02.2021 tarihli ve 2019/2293 Esas, 2021/279 Karar sayılı kararının katılanlar vekilleri tarafından temyizi üzerine, Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 19.09.2024 tarihli ve 2022/9517 Esas, 2024/5723 Karar sayılı kararı ile özetle; sanığın azami oranda haksız tahrik hükümleri uygulanarak 5237 Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 87/4. maddesinin 2. cümlesi uyarınca cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 2. Silifke

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.05.2025 tarihli ve 2024/438 Esas, 2025/180 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule karşı kasten yaralama neticesinde ölüme neden olma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 87/4. maddesinin ikinci cümlesi, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında azami oranda haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna ve sanığın en üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine, 2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın atılı suçu işlemediğine, meşru savunma hükümlerinin uygulanması ve sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerektiğine,İlişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,

suçun işleniş biçimi, işlendiği yer ve zaman, meydana gelen zararın ağırlığı, sanığın kastının yoğunluğu ile amaç ve saiki dikkate alındığında alt sınırdan uzaklaşmayı gerektirir bir nedenin bulunmadığı, sanık lehine 5237 sayılı Kanun'un 25/1. maddesinde düzenlenen meşru savunma hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı ve bozma ilamına uyularak azami oranda haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Silifke

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.05.2025 tarihli ve 2024/438 Esas, 2025/180 Karar sayılı kararında katılanlar ... ve ... vekili ile sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Silifke