Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/7038 K.2026/818)

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Duruşmalı yapılan inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.01.2019 tarihli ve 2014/131 Esas, 2019/24 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı ve sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 13.01.2022 tarihli ve 2021/10725 Esas, 2022/222 Karar sayılı kararı ile, sanıklar ..., ... ve ... hakkında mağdur ...'a yönelik nitelikli yağma suçundan temel ceza tayininde alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması ile yetinilmesi gerekirken sanıklar hakkında ayrıca tehdit suçundan hüküm kurularak fazla cezalar tayin edilmesi, sanıklar ... ve ... hakkında maktul ...'a karşı kasten öldürme ve mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümler yönünden, sanıkların öldürme eylemine fail sıfatıyla iştirak ettikleri anlaşıldığından,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 37/1. maddesi delaletiyle kasten öldürme suçundan cezalandırılmalarına karar verilmesi gerekirken sanıkların olay yerinde olmadıkları kabul edilerek gerekçede karışıklığa neden olunması ile anılan hükümlerde yetersiz gerekçeyle tasarlama hükümleri uygulanarak fazla cezalar tayin edilmesi gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir. 2. İzmir

9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.05.2025 tarihli ve 2022/133 Esas, 2025/347 Karar sayılı kararı ile, a. Sanık ... hakkında maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b.

Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 35/2, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, c. Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 220/5. maddesi delaletiyle 149/1-a-c-d-f-g, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca ve kazanılmış hak nedeniyle 13 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, d.

Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 220/5. maddesi delaletiyle 149/1-a-c-d-f-g, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca ve kazanılmış hak nedeniyle 13 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, e.

Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 220/5. maddesi delaletiyle 149/1-a-c-d-f-g, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca ve kazanılmış hak nedeniyle 13 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, f. Sanık ... hakkında maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, g.

Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1,35/2, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz dilekçesi ve duruşmalı incelemedeki temyiz istemleri özetle, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, eksik araştırmaya, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

2. Sanık ... ve müdafiinin temyiz istemi özetle, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, savunma hakkının kısıtlandığına, ceza miktarına, eksik araştırmaya, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine. 3. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine,

4. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, eksik araştırmaya, ceza miktarına, gerekçeye, 5. Sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesi ve duruşmalı incelemedeki temyiz istemleri özetle, eksik araştırmaya, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

maktul ...'a yönelik kasten öldürme ve mağdur ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs eylemlerinin sanıklar ... ve ...'ın fail sıfatıyla ve mağdur ...'a yönelik nitelikli yağma eyleminin sanıklar ..., ... ve ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının düzeltme nedeni dışında yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, adil yargılanma hakkının ihlal edilmediği, savunma hakkının kısıtlanmadığı, eksik araştırmanın bulunmadığı,

takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında mağdur ...'a yönelik nitelikli yağma suçundan kurulan hükümlerde, İzmir

10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.11.2011 tarihli ve 2006/41 Esas, 2011/179 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan hükmolunan netice cezaların 12 yıl hapis cezası olarak belirlendiği, mezkûr hükümlerin sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edildiği, aleyhe temyiz isteminin bulunmadığı ve bu durumda sanıklar hakkında kazanılmış hakkın oluştuğu dikkate alınmaksızın hükümler kurulması hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

A. Sanıklar ... ve ... Hakkında Maktul ...'a yönelik Kasten Öldürme ve Mağdur ...'a Yönelik Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir

9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.05.2025 tarihli ve 2022/133 Esas, 2025/347 Karar sayılı kararında sanık ... ve sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, B. Sanıklar ..., ... ve ...

Hakkında Mağdur ...'a Yönelik Nitelikli Yağma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle İzmir

9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.05.2025 tarihli ve 2022/133 Esas, 2025/347 Karar sayılı kararına yönelik sanık ... ve sanıklar müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği sanıklar ..., ... ve ... hakkında mağdur ...'a yönelik nitelikli yağma suçundan kurulan hüküm fıkralarından "sanık hakkında aleyhe temyiz olmadığından sonuç cezanın bozma öncesi gibi 13 yıl olarak tayinine",

ibarelerinin çıkartılarak yerlerine "1412 sayılı Kanun'un 326. maddesinin son fıkrası uyarınca infazının 12 yıl hapis cezası üzerinden yerine getirilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Hükmolunan netice ceza miktarı ile sanık ...'ın tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak sanık müdafilerinin tahliye talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.02.2026 tarihinde karar verildi.

09.02.2026 gününde verilen iş bu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar ..., ... müdafii, Avukatlar ... yüzüne karşı, ..., ...'ın yokluklarında 19.02.2026 tarihinde usulen açık olarak anlatıldı.