Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/7094 K.2025/9639)

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307/3. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 31.05.2023 tarihli ve 2022/1970 Esas, 2023/1394 Karar sayılı kararının, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 07.04.2025 tarihli ve 2023/6986 Esas, 2025/2638 Karar sayılı kararı ile "haksız tahrik yönünden" bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 2. Burhaniye

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.06.2025 tarihli ve 2025/249 Esas, 2025/303 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 81/1, 35/2, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın yaralama ya da öldürme kastı ile hareket etmediğine, meşru savunma ya da meşru savunmada sınırın aşılmasına, teşebbüsün derecesine, ilk haksız hareketin katılandan geldiğine ve sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, mahkemenin kabul ve delil değerlendirmesinin hatalı olduğuna, sanığın savunma hakkının kısıtlandığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesine aykırı karar verildiğine, sanığın lehine olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

2. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; mahkemenin kabul ve delil değerlendirmesinin hatalı olduğuna, sanığın eylemini tasarlayarak gerçekleştirdiğinden bahisle suç vasfına, eksik incelemeye, haksız tahrik hükümlerinin sanık lehine uygulanmaması gerektiğine, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, delil değerlendirmesinde isabetsizlik bulunmadığı, sanığın duruşmalardan bağışık tutulmasına karar verildiği ve savunma hakkının kısıtlanmadığı, eksik incelemenin bulunmadığı,

eylemin sanık tarafından öldürme kastı ile gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, meşru savunma ya da meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, katılandan sanığa yönelen haksız söz veya davranışın bulunmadığı, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı,

sanığın eylemine uyan suç vasfının doğru biçimde ve yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, tekerrür hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, sanık hakkında hükmedilen sonuç ceza miktarı itibariyle lehine uygulanabilecek başkaca hükmün bulunmadığı anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Burhaniye

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.06.2025 tarihli ve 2025/249 Esas, 2025/303 Karar sayılı kararında katılan vekili, sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Burhaniye