Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/7461 K.2026/383)

Dairemize gönderildiği belirlenmekle.

İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen direnme kararının. 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin direnme kararını temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İstinaf bozması sonrası, ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.06.2023 tarihli ve 2022/666 Esas, 2023/365 Karar sayılı kararı ile,

1. Sanıklar hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına (5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca sanıklar ... ve ... hakkında hükmolunan cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine) karar verilmiştir. B. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 10.10.2023 tarihli ve 2023/... Esas, 2023/...

Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar ... ve ... vekili, sanık ... sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... müdafiileri, sanık ... yönünden re'sen istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. C. ... Bölge Adliyesi Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararının katılanlar ... ve ... vekili, sanıklar müdafiileri ve sanık ... tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 05.03.2025 tarihli ve 2023/... Esas, 2025/1704 Karar sayılı kararı ile "sanıkların eylemlerinin kasten öldürmeye yardım etme kapsamında kaldığı" nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. D. ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.06.2025 tarihli ve 2025/...

Esas, 2025/521 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307/4. maddesi uyarınca önceki hükümde direnilmesi ile sanıklar hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına (5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca sanıklar ... ve ... hakkında hükmolunan cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine) karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle, delillerin hatalı değerlendirildiğine, suçun işlenmediğine, iştirak iradesi bulunmadığına, suç vasfına, 5237 sayılı Kanun'un 28. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 2. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle, gerekçeye, suçun işlenmediğine, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, iştirak derecesine,

3. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle, suçun işlenmediğine, 5237 sayılı Kanun'un 28. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 4. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle, eksik inceleme ile karar verildiğine, delillerin hatalı değerlendirildiğine, suçların işlenmediğine, iştirak iradesi bulunmadığına, 5237 sayılı Kanun'un 28. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

5. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle, delillerin hatalı değerlendirildiğine, iştirak iradesi bulunmadığına, 6. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle, delillerin hatalı değerlendirildiğine, eylemlere iştirak iradesi bulunmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama dışı sanık ...'un, bir iddiaya göre eşi ile maktulün ilişkisi bulunduğu, diğer bir iddiaya göre sakladığı uyuşturucuyu maktulün çaldığından şüphelendiği, bu nedenle ..., maktul, sanıklar ... ve ...'in bir ikamette bulundukları sırada ... ile sanıklar ... ve ...'nin bu iddiaları araştırmak üzere maktulün cep telefonunu yağma ettikleri ve maktulü alıkoydukları, cep telefonunun içeriğine erişmek için tanıklar ... ve ...'yi ikamete çağırdıkları ancak herhangi bir veri elde edemedikleri, ertesi gün olayları bilen sanıklar ..., ... ve ...'in maktulün alıkonulduğu ikamete giriş-çıkış yaptıkları,

sanık ... hariç tüm sanıkların önünde aralıklarla ...'un maktulü darp etmeye devam ettiği, akşam saatlerinde ...'un telefonla aramak suretiyle sanık ...'dan maktulün öldürüleceği yer olan mağaranın önüne köpek getirmesini istediği, devamında iki araçla maktul, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... ile ... bulunduğu halde mağaraya yakın bir yere geldikleri, araçtan inildiğinde ...'un maktulü tutarak kaçmasını engellediği ve birlikte mağaraya vardıkları, bu sırada sanık ...'nın da kendinden istenilen köpeği getirdiği,

köpeğin ses çıkartması amacıyla ...'un sanık ...'dan ikinci bir köpek getirmesini istediği ve sanık ...'nın ikinci köpeği de getirdiği, sanıklar mağarada bulundukları sırada ...'un maktule tabanca ile en az 11 el ateş etmek suretiyle öldürdüğü, tüm sanıklar olay yerinden ayrıldıktan birkaç saat sonra sanıklar ... ve ...'ün kovanları toplamak için geri döndükleri, devamında sanıklar ... ve ...'ın maktulü mağara içine gömdükleri, olaydan birkaç gün sonra ise ...'un intihar ettiği olayda.

Sanıkların maktulün hürriyetinden yoksun kılındığı süre içerisinde ...'un yanında yer aldıkları, maktulün, ... tarafından darp edilmesi sırasında engellemeye yönelik herhangi bir eylemlerinin bulunmadığı, uzun bir süre geçmesine rağmen durumu ilgili kolluk birimlerine ihbar etmedikleri, maktulün öldürüleceği mağaraya birlikte götürdükleri, sanık ...'nın olay yerinde tabanca sesi duyulmaması için köpekler getirmesi ve delilleri ortadan kaldırmak amacıyla sanıklar ... ve ...'ün birlikte hareket etmesi,

öldürme eyleminden sonra da bir araya gelmeleri hususları birlikte değerlendirildiğinde sanıkların eylemlerinin suçun işlenmesinden önce ve sonrasında yardım etme niteliğinde olduğu, sanıkların, ... ile birlikte suç işleme kararıyla eylem üzerinde hakimiyet kurduklarının kesin olarak belirlenemediğinden,

sanıklar lehine yorumla eylemlerinin suça yardım etme düzeyinde kaldığının kabulü ile sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kasten öldürme eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 39. maddesi kapsamında kaldığı dikkate alınmadan iştirak derecesinde hataya düşülerek asli fail olarak kabul edilmeleri suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR