Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/7500 K.2026/2768)

Gerekçeli kararın sanık ... müdafiine tebliğ edildiği, sanığa tebliğ edilmediği ve müdafiin kanuni süre içerisinde temyiz talebinde bulunmadığı, sanığın öğrenme üzerine 16.05.20 25... .06.2025 tarihlerinde temyiz dilekçesi verdiği, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.02.2022 tarihli ve 2019/16-5 73... /119 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere.

Ceza yargılamasında adil yargılanma hakkının bir parçası olarak etkin başvuru yolu, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi'nin 13. maddesi ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 34/2 maddesi, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 11/son maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 35/2 maddesindeki düzenlemeler ve müdafii ile vekil arasındaki farklılıklar da gözetildiğinde; sanığın ve müdafiinin yokluğunda verilen hükmün müdafiiden başka, kamu davasının tarafı, süjesi, cezanın sorumlusu kısacası ilgilisi olan sanığa da ayrıca tebliğ edilmesi gerekmektedir.

Sanığın, müdafiinin kusurlu davranışı ile kanun yolu başvuru süresini geçirmiş olması, sanığa 7201 sayılı Kanun'un 11/son maddesinin uyarınca gerekçeli kararın tebliğ edilmediği de göz önüne alınmakla, öğrenme üzerine sanık tarafından verilen temyiz dilekçesi süresinde kabul edilerek, sanığın temyiz isteminin reddine dair Bölge Adliye Mahkemesinin 04.07.2025 tarihli ek kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Sanık hakkında mağdur ...'e karşı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair kararın 5271 sayılı Kanun'un 286/2-d maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir. Sanık hakkında mağdur ...'ye karşı nitelikli kasten yaralama suçlarından kurulan mahkûmiyet hükmü yönünden. İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanun'un 286/1 ve 286/2-a maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.07.2024 tarihli ve 2023/518 Esas, 2024/286 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında mağdur ...'ye karşı nitelikli kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-a,e, 87/1-d, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin, 20.09.2024 tarihli ve 2024/2346 Esas, 2024/2135 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme ilişkin sanık müdafiinin istinaf başvurusunun mağdur ... lehine CMK vekalet ücretine hükmedilmesine ilişkin paragrafın hüküm fıkrasından çıkartılması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 280/1-d ve 303. maddeleri uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, müsnet suçu işlemediğine, suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı ve nitelikli kasten yaralama olarak nitelendirilmesinde isabetsizlik bulunmadığı,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A.

Sanık Hakkında Mağdur ...'e Yönelik Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 286/2-d maddesinin ilgili bölümünde yer verilen; “…İlk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 272 nci maddenin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları,"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun,

aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık Hakkında Mağdur ...'ye Yönelik Nitelikli Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin, 20.09.2024 tarihli ve 2024/2346 Esas, 2024/2135 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanığın tahliye talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir

3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,