Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/7591 K.2025/8679)

Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.11.2025 tarihli ve KYB - 2025/124185 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Karaburun Asliye Ceza Mahkemesince, sanık hakkında Menemen 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.05.2011 tarihli ve 2007/630 esas, 2011/317 sayılı kararına konu dolandırıcılık suçundan aldığı mahkûmiyet hükmü tekerrüre esas alınmak suretiyle, 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uygulanmış ise de.

6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde yapılan değişiklik ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, anılan suç da uzlaştırma kapsamına alındığından yapılan uyarlama yargılaması sonunda, henüz inceleme konusu hüküm verilmeden önce Menemen

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.07.2020 tarihli ve 2007/630 esas, 2011/317 sayılı ek kararı ile uzlaşma sebebiyle kamu davasının düşmesine karar verildiği cihetle, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde sabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Kanun'un 58/3. maddesi. "Tekerrür halinde, sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezası ile adlî para cezası öngörülmüşse, hapis cezasına hükmolunur." ve 5237 sayılı Kanun'un, Kasten yaralama başlıklı 86. maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan ve suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ikinci fıkrası ise.

"Kasten yaralama fiilinin kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olması hâlinde, mağdurun şikâyeti üzerine, dört aydan bir yıla kadar hapis veya adlî para cezasına hükmolunur." şeklinde düzenlenmiştir. 2. Hükümlünün tekerrüre esas alınan dolandırıcılık suçundan Menemen

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.05.2011 tarihli ve 2007/630 Esas, 2011/317 Karar sayılı kararına konu mahkûmiyet hükmü yönünden uyarlama yargılaması yapılarak uzlaşma nedeniyle 07.07.2020 tarihli ve 2020/115 Esas, 2020/380 Karar sayılı kararı ile düşme kararı verildiği, anılan kararın istinaf edilmeksizin 24.11.2020 tarihinde kesinleştiği belirlenmekle, hükümlü hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanma koşulu bulunmadığından kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

3. Hükümlünün adlî sicil kaydında tekerrüre esas olabilecek başka bir ilâmı bulunmamaktadır. 5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesindeki seçimlik ceza olarak adli para ve hapis cezaları öngörüldüğünden Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 25.09.2018 tarihli ve 2015/13-1066 Esas, 2018/373 Karar sayılı kararında ayrıntıları açıklandığı üzere, Mahkemece adlî para cezasının da takdir hakkı kapsamında tercihinin mümkün olduğu belirlenmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,