Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/7659 K.2026/1313)

Karşıyaka 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 07.05.2009 tarihli ve 2009/100 Esas, 2009/240 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında mağdura yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/3, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Hükümlü müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3.Ceza Dairesinin 04.04.2012 tarihli ve 2011/3190 Esas, 2012/13671 Karar sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiştir. 3. Cezanın infazından sonra memnu hakların iadesi talebinde bulunulması üzerine Karşıyaka 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.01.2025 tarihli ve 2009/100 Esas, 2009/240 Karar sayılı ek kararı ile memnu hakların iadesi talebinin reddine karar verilmiştir. 4. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 03.07.2025 tarihli ve 2025/1746 Esas, 2025/2366 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen ek karara yönelik hükümlü müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Hükümlü müdafiinin temyiz istemi, memnu hakların iadesi koşullarının oluştuğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

5352 sayılı Adli Sicil Kanunu'nun 13/A maddesinin birinci fıkrası. "5237 sayılı Türk Ceza Kanunu dışındaki kanunların belli bir suçtan dolayı veya belli bir cezaya mahkûmiyete bağladığı hak yoksunluklarının giderilebilmesi için, yasaklanmış hakların geri verilmesi yoluna gidilebilir. Bunun için.

Türk Ceza Kanunu'nun 53 üncü maddesinin beşinci ve altıncı fıkraları saklı kalmak kaydıyla, a) Mahkûm olunan cezanın infazının tamamlandığı tarihten itibaren üç yıllık bir sürenin geçmiş olması, b) Kişinin bu süre zarfında yeni bir suç işlememiş olması ve hayatını iyi halli olarak sürdürdüğü hususunda mahkemede bir kanaat oluşması, gerekir." şeklinde düzenlenmiştir. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyasının değerlendirilmesinde.

Hukukî Süreç başlığı altında (1) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Karşıyaka 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 07.05.2009 tarihli ve 2009/100 Esas, 2009/240 Karar sayılı kararının 04.04.2012 tarihinde kesinleştiği, mezkûr kararın 14.07.2014 tarihinde infaz edildiği, hükümlü müdafii 22.10.2024 tarihli dilekçesi ile memnu hakların iadesi talebinde bulunmuş ise de.

5352 sayılı Kanun'un 13/A maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan "Mahkûm olunan cezanın infazının tamamlandığı tarihten itibaren üç yıllık bir sürenin geçmiş olması ve kişinin bu süre zarfında yeni bir suç işlememiş olması ve hayatını iyi halli olarak sürdürdüğü hususunda mahkemede bir kanaat oluşması" koşulunun gerçekleşmediği, cezanın infazından sonraki 3 yıllık süre içinde 20.08.2016 tarihinde hükümlünün Turgutlu

4. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.01.2019 tarihli ve 2016/872 Esas, 2019/2 Karar sayılı ilamına konu suçu işlediği, bu kararın da 08.06.2020 tarihinde kesinleştiği anlaşıldığından memnu hakların iadesi talebinin reddine ilişkin İlk Derece Mahkemesince verilen ek kararda ve ek karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararında herhangi bir hukuka aykırılık bulunmamış ve hükümlü müdafiinin temyiz isteği bu nedenle yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 03.07.2025 tarihli ve 2025/1746 Esas, 2025/2366 Karar sayılı kararında hükümlü müdafiince öne sürülen temyiz sebebi ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Karşıyaka