Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/766 K.2025/4311

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.02.2016 tarihli ve 2014/569 Esas, 2016/118 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 04.01.2022 tarihli ve 2020/26791 Esas, 2022/732 Karar sayılı kararı ile, "basit yargılama usulünün değerlendirilmesinin zorunlu olması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 2. Sanık hakkında basit yargılama usulü uygulandığı, sanık müdafiinin itiraz etmesi üzerine duruşma açıldığı, Samsun

13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.10.2024 tarihli ve 2024/502 Esas, 2024/185 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-a, 62/1, 53/1, 58/6. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın suçu işlemediğine, tarafların uzlaştığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin mağdurun beyanları ile uyumlu adli muayene raporuyla saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği,

mağdurdan sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı, sanığın yargılama konusu eyleminin 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesi kapsamında uzlaşmaya tabi olmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Samsun