Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/7744 K.2025/9567)

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kaş Asliye Ceza Mahkemesinin 24.03.2016 tarihli ve 2015/405 Esas, 2016/368 Karar sayılı kararının, sanık, katılan vekili ve Cumhuriyet savcısı (lehe) tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 18.11.2020 tarihli ve 2020/10312 Esas, 2020/16658 Karar sayılı ilâmı ile "basit yargılama usulünün değerlendirilmesi, hak yoksunlukları, tekerrür hükümleri ve hesap hatası" nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir. 2. Kaş

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.10.2023 tarihli ve 2022/1225 Esas, 2023/1572 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-a, 29, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; delil yetersizliğine ve meşru savunma koşullarının oluştuğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı aşamalarda, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, kasten yaralama eyleminin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının kabulünde ve yaptırımın belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı, meşru savunma koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından düzeltilen husus dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 86/3-a maddesinin uygulanması sırasında sanığın eylemini kardeşine karşı gerçekleştirdiği halde annesine karşı gerçekleştirdiğinin ifade edilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, söz konusu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Kaş