Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/7738 K.2025/9652)

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.09.2019 tarihli ve 2017/105 Esas, 2019/395 Karar sayılı kararı ile kurulan hükme yönelik sanık ve müdafilerinin istinaf başvurularının, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 18.11.2020 tarihli ve 2019/2282 Esas, 2020/1305 Karar sayılı kararı ile esastan reddine ilişkin kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 03.06.2024 tarihli ve 2022/15352 Esas, 2024/4096 Karar sayılı ilâmı ile savunma hakkı ve teşebbüsün derecesi yönlerinden bozulmasına, sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2- (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 2. İstanbul Anadolu

3. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.09.2025 tarihli ve 2024/371 Esas, 2025/256 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 5271 sayılı Kanun'un 307/5 maddesi uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, delillerin hatalı değerlendirildiğine, sanığın atılı suçu işlemediğine, eylemin kasten yaralama olduğundan bahisle suç vasfına, meşru savunmaya ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Katılanda sol ön aksiller hatta 2 cm'lik, sağ gloteöste 1 cm'lik kesici delici alet yarası bulunduğu, solda pnömotoraks saptanarak göğüs tüpü takıldığı, pnömotoraksa neden olan göğüse nafiz yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokan bir durum olduğu anlaşılan olayda, katılandaki yaralanmanın niteliği dolayısıyla meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında makul oranda ceza tayin edilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

olayda meşru savunma hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde eleştiri ve düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Mahkemece 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca kazanılmış hakka konu ceza "7 yıl 6 ay" olarak belirlenmesi suretiyle, infazın belirlenen süre üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, kazanılmış hak oluşturduğundan bahisle sanığın "7 yıl 6 ay" hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de; anılan hukuka aykırılık Yargıtay tarafından düzeltilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Anadolu

3. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.09.2025 tarihli ve 2024/371 Esas, 2025/256 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-(c) bendi gereği hüküm fıkrasının kazanılmış hakka ilişkin kısmından "neticeten 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin çıkartılarak yerine cezasının "cezasının 7 yıl 6 ay üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak,