Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/7789 K.2025/9552)

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.06.2022 tarihli ve 2021/539 Esas, 2022/282 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve katılan vekii tarafından istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 22.09.2023 tarihli ve 2022/1967 Esas, 2023/1616 Kararı ile istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kurulan hükmün katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 11.12.2024 tarihli ve 2024/422 Esas, 2024/8358 Karar sayılı kararı ile temel cezanın belirlenmesi yönünden bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 18.04.2025 tarihli ve 2025/371 Esas, 2025/910 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay 18 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiğine, haksız tahrik sebepleri bulunmadığına, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir. 2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunma ve sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ceza miktarına, haksız tahrik indirimin yetersiz olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, somut olayda meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması yasal şartlarının oluşmadığı,

sanığın eylemini ani gelişen kavga ortamında gerçekleştirdiği ve eylemine ciddi bir engel olmaksızın kendiliğinden son verdiği anlaşıldığından sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının yaralamaya yönelik olduğu, katılandan sanığa yönelen ve dosyada var olduğu anlaşılan haksız tahrik oluşturan söz ve davranışların ulaştığı boyut dikkate alındığında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasında ve belirlenen indirim oranında isabetsizlik olmadığı, yasal ve yeterli gerekçe ile takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımın yasal bağlamda gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 18.04.2025 tarihli ve 2025/371 Esas, 2025/910 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara Batı