Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/7826 K.2025/9491)

Hükümlü hakkında bozma üzerine verilen kararın; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, aynı Kanun’un 291/1. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Erzurum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.03.2013 tarihli ve 2011/208 Esas, 2013/112 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında. 1. Katılan ...'e karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1. maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 86/1, 87/3, 62/1, 53... . maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2. Mağdur ...'e karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 62/1, 53... . maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş, hükümlü tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesi'nin 16.09.2015 tarihli ve 2015/4813 Esas, 2015/25739 Karar sayılı kararı ile hükümler onanmak suretiyle kesinleşmiştir. B.

Hükümlü müdafiinin yargılamanın yenilenmesi talebi üzerine Erzurum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.04.2024 tarihli ve 2011/208 Esas, 2013/112 Karar sayılı ek kararı ile yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulü ile infazın durdurulmasına karar verilmiştir. C. Erzurum

4. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.06.2024 tarihli ve 2024/347 Esas, 2024/494 Karar sayılı karar ile; hükümlü hakkında katılan ...'e karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama, mağdur ...'e karşı kasten yaralama suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir. D. Erzurum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.06.2024 tarihli ve 2024/347 Esas, 2024/494 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı (aleyhe) tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 26.03.2025 tarihli ve 2024/7339 Esas, 2025/2512 Karar sayılı kararı ile "Hükümlü hakkında katılan ...'e karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama, mağdur ...'e karşı kasten yaralama suçlarından yapılan yargılama sırasında beraat kararına esas alınan tanıkların olay yerinde olduklarına dair herhangi bir bilgi bulunmadığı,

bu şekilde tanıkların olay tarihinden 14 yıl sonra beyanlarına itibar edilerek katılan ve mağdurun beyanlarının aksine sanığın kendisine isnat edilen suçları işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı bir delil bulunmadığı gerekçesiyle beraatine karar verilmesi yasaya aykırı bulunduğundan, 5271 sayılı Kanun'un 323. maddesi gereği önceki hükümlerin onaylanmasına karar verilmesi gerekirken, beraat kararı verilmesi" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

E. Erzurum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.07.2025 tarihli ve 2025/392 Esas, 2025/544 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında 5271 sayılı Kanun'un 323/1. maddesi uyarınca önceki hükümlerin onaylanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Hükümlü müdafiinin temyiz sebepleri özetle, gerekçeye, suçların işlenmediğine, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, beraat kararları verilmesi gerektiğine, vesaireye ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulü ile yeniden yapılan duruşma sonucunda, yargılanmanın yenilenmesini gerektirir bir neden bulunmadığının, dava dosyası kapsamına uygun ve gerekçeleri denetime imkân verecek şekilde tutanaklara yansıtılarak mahkemece kabul ve takdir kılınan önceki hükmün onaylanmasına dair kararda hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Erzurum